Макс Маер

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Футбол
Максіміліян Маер
Max Meyer.jpg
Агульная інфармацыя
Нарадзіўся 18 верасня 1995(1995-09-18)[1] (23 гады)
Грамадзянства Сцяг Германіі Германія
Рост 173 см
Вага 64 кг
Пазіцыя паўабаронца
Інфармацыя пра клуб
Клуб Сцяг Англіі Крыстал Пэлас
Нумар 7
Кар’ера
Маладзёжныя клубы
2002 — 2004 Сцяг Германіі Рот-Вайс (Обергаўзен)
2004 — 2009 Сцяг Германіі Дуйсбург
2009 — 2013 Сцяг Германіі Шальке 04
Клубная кар’ера*
2013 Сцяг Германіі Шальке 04 II 1 (2)
2013 — 2018 Сцяг Германіі Шальке 04 146 (17)
2018 — Сцяг Англіі Крыстал Пэлас
Нацыянальная зборная**
2009 Сцяг Германіі Германія (да 15) 1 (1)
2010 — 2011 Сцяг Германіі Германія (да 16) 6 (2)
2011 — 2012 Сцяг Германіі Германія (да 17) 18 (9)
2013 — 2015 Сцяг Германіі Германія (да 19) 6 (3)
2014 — 2017 Сцяг Германіі Германія (да 21) 24 (7)
2016 Сцяг Германіі Германія (алімп.) 6 (4)
2014 — Сцяг Германіі Германія 4 (1)
Міжнародныя медалі
Алімпійскія гульні
Срэбра Рыа-дэ-Жанейра 2016 футбол

* Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца
толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў, адкарэктавана станам на 6 жніўня 2018.

** Колькасць гульняў і галоў за нацыянальную зборную ў
афіцыйных матчах, адкарэктавана станам на 1 ліпеня 2018.

Максіміліян (Макс) Маер (ням.: Maximilian (Max) Meyer; нар. 18 верасня 1995, Обергаўзен, Германія) — нямецкі футбаліст, паўабаронца англійскага клуба «Крыстал Пэлас» і нацыянальнай зборнай Германіі.

Кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

Маер пачынаў кар’еру ў моладзевай акадэміі обергаўзенскага «Рот-Вайса», адкуль у 2004 годзе перайшоў у «Дуйсбург». У 2009 годзе ён стаў іграком «Шальке 04». У сезоне 2011/12 разам з юнацкай камандай «Шальке» да 19 гадоў ён стаў чэмпіёнам заходняй Бундэслігі, а пазней і Бундэслігі, абгуляўшы ў фінале «Баварыю» з лікам 2:1. У сезоне 2012/13 ён згуляў за гэту каманду ў 15 матчах, забіўшы 11 галоў і аддаўшы 11 галавых перадач, і зноў стаў чэмпіёнам заходняй Бундэслігі.

У снежні 2012 года Маер падпісаў першы прафесійны кантракт з «Шальке 04» да 2015 года[3]. 16 лютага 2013 года ён дэбютаваў за «кобальтавых» у Бундэслізе, замяніўшы Рафаэла на 72-й хвіліне матчу супраць «Майнца» (2:2) і адзначыўшыся галавой перадачай. 12 сакавіка 2013 года адбыўся дэбют Маера ў Лізе чэмпіёнаў УЕФА у зваротным матчы 1/8 фіналу супраць турэцкага «Галатасарая» (2:3). Усяго ў сваім дэбютным сезоне ў Бундэслізе правёў 5 матчаў. Пасля сезону 2012/13 узяў сёмы нумар, што пацвярджае высокі давер у клубе да адоранага і таленавітага паўабаронцы.

7 мая 2013 года Маер падоўжыў кантракт з «Шальке» да 2017 года[4], а ў лістападзе 2013 года — да канца сезону 2017/18.

У маі 2018 года быў адхілены ад трэніровак «Шальке»[5] і па заканчэнні сезону пакінуў клуб. У жніўні 2018 года стаў іграком англійскага клуба «Крыстал Пэлас»[6].

Міжнародная кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

Макс Маер гуляў за зборныя Германіі розных узростаў. 11 лістапада 2009 года Маер дэбютаваў у складзе юнацкай зборнай Германіі да 15 гадоў, выйдучы на замену на 47-й хвіліне і забіўшы адзін гол[7].

У 2012 годзе ў складзе юнацкай зборнай Германіі да 17 гадоў Маер паехаў на чэмпіянат Еўропы ў Славенію, дзе стаў срэбным прызёрам, найлепшым бамбардзірам і найлепшым іграком спаборніцтваў[8].

13 мая 2014 года Маер дэбютаваў за нацыянальную зборную Германіі ў матчы супраць зборнай Польшчы[9]. У 2016 годзе ў складзе нямецкай зборнай удзельнічаў у Алімпійскіх гульнях, дзе стаў срэбраным прызёрам.

Дасягненні[правіць | правіць зыходнік]

Камандныя[правіць | правіць зыходнік]

Індывідуальныя[правіць | правіць зыходнік]

  • Срэбны медаль Фрыца Вальтэра U-17: 2012

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]