Малькальм III

Малькальм III
шатл. гэл.: Máel Coluim mac Donnchada, англ.: Malcolm III
Малькальм III, кароль Шатландыі
кароль Альбы (Шатландыі) 17 сакавіка 1058 — 13 лістапада 1093
Каранацыя	25 сакавіка 1058, Скун
Папярэднік	Лулах
Пераемнік	Дональд III
Нараджэнне	26 сакавіка 1031 Шатландыя
Смерць	13 лістапада 1093 (62 гады) Алнік[d], графства Нартумберленд, Англія
Месца пахавання	Данфермлінскае абацтва[d]
Род	Данкельдская дынастыя
Бацька	Дункан I[d]
Маці	Сібіла Нартумбрыйская
Жонка	Інгеборга Фінсдоцір[d] і Маргарыта Шатландская
Дзеці	Мэры Шатландская[d], Эдмунд, Ethelred of Scotland[d], Эдгар, Аляксандр I, Мацільда Шатландская, Давід I, Дункан II, Malcolm of Scotland[d], Donald of Scotland[d] і Edward of Scotland[d]
Грамадзянства	Шатландскае каралеўства
Медыяфайлы на Вікісховішчы

Малькальм III Вялікі Правадыр (шатл. гэл.: Máel Coluim mac Donnchada, англ.: Malcolm III Canmore, 26 сакавіка 1031 — 13 лістапада 1093) — кароль Альбы (Шатландыі) (1058—1093), сын караля Дункана I.

Біяграфія

Малькальм III стаў каралём Шатландыі пасля забойства Лулаха.

Жонка караля Маргарыта паспрабавала рэфармаваць шатландскую царкву ў французскім духу, хоць з павагай адносілася да традыцый пустэльніцтва, закладзеных святым Калумбам. Яна ўгаварыла мужа склікаць сабор вышэйшага духавенства краіны, на якім сама старшынствавала, у той час як кароль выконваў ролю перакладчыка. Маргарыце ўдалося ліквідаваць шэраг парушэнняў, якія прысутнічалі ў шатландскай царкве.

У 1077 годзе ў Шатландыі пачаліся ўнутраныя міжусобіцы. Кіраўнік Марэя Маэлснехтайн, сын Лулаха, заявіў пра свае правы на шатландскі прастол і падняў мяцеж. Малькальм атрымаў над ім перамогу, але захаваў яму жыццё, і Маэлснехтайн дажыў да 1085 года. Пачынаючы з гэтага часу і да 1091 года Шатландыя жыла ў міры.

У 1091 годзе Малькальм, незадаволены кіраваннем Вільгельма II Рудага, сабраў армію і напаў на Англію, але затым абодва караля аднавілі мірны дагавор у Абернеці. Аднак Вільгельм не вельмі хацеў выконваць умовы дагавора, і напружанасць паміж Англіяй і Шатландыяй захоўвалася. У 1093 годзе Вільгельм цяжка захварэў. Спужаўшыся пякельных пакут за парушэнне дагавора, ён запрасіў Малькальма ў Глостэр для новых перамоў. Але пакуль Малькальм дабраўся да месца іх правядзення, Вільгельм акрыяў. Ён сустрэў Малькальма груба і запатрабаваў ад яго з'явіцца ў Лондан на суд баронаў для рашэння спрэчных пытанняў. Малькальм заявіў, што не лічыць сябе васалам англійскага караля, і вярнуўся дамоў. Разумеючы, што ў такой сітуацыі вайна непазбежная, ён вырашыў нанесці ўдар першым. Сабраўшы армію, у лістападзе 1093 года Малькальм перайшоў мяжу з намерам аблажыць крэпасць Алнвік. Але там ён патрапіў у засаду і загінуў ад рукі свайго сваяка Аркіла Марэла, сцюарда Бамбара. У тым жа бітве быў смяротна паранены і яго старэйшы сын Эдуард.

Літаратура

• Мак-Кензи Агнес. Рождение Шотландии / Перевод, научная ред., вступит. статья С. В. Иванова. — СПб.: Евразия, 2003. — 336 с. — (Clio fundationis). — 1 500 экз. — ISBN 5-8071-0120-0

Спасылкі

• SCOTLAND, KINGS (англ.). Foundation for Medieval Genealogy. Архівавана з першакрыніцы 11 лютага 2012. Праверана 20 кастрычніка 2011.