Манганіт

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Манганіт
ManganiteUSGOV.jpg
Формула MnO(OH)
Прымесь Fe, Ba, Pb, Cu, Al, Ca
Сінгонія манаклінная
Колер чорны, шэры
Бляск паўметалічны
Празрыстасць непразрысты
Цвёрдасць 3,5—4
Спайнасць дасканалая па {010}, сярэдняя па {001} і {110}
Злом няроўны
Шчыльнасць 4,3 г/см³

Манганіт — мінерал з падкласа гідраксідаў, оксігідраксід марганцу MnO(OH). Утрымлівае 89,16[1] % марганцу, дамешкі жалеза, барыю, свінцу, алюмінію, медзі, кальцыю[2].

Манганіт з радовішча ў гарах Гарц (Германія)

Крышталізуецца ў манакліннай сінгоніі. Крышталі непразрыстыя, слупкаватыя, прызматычныя і псеўдарамбічныя. Часта ўтварае друзы. Колер цёмна-шэры да чорнага з бураватым адценнем. Шчыльнасць 4,3 г/см³. Цвёрдасць 3,5—4 па шкале Моаса. Паходжанне асадкавае, зрэдку — гідратэрмальнае.

Радовішчы манганіту на тэрыторыі Грузіі, Казахстана, Украіны, Германіі і інш.[2]

Выкарыстанне[правіць | правіць зыходнік]

Манганіт выкарыстоўваецца ў якасці руды на марганец, у вытворчасці ферамарганцу.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 10: Малайзія — Мугаджары / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2000. — 544 с.: іл. ISBN 985-11-0169-9 (т. 10), ISBN 985-11-0035-8. — С. 65.
  • Геологический словарь: в 2-х томах. — М.: Недра. Под редакцией К. Н. Паффенгольца и др.. 1978.(руск.) 
  • Горная энциклопедия. — М.: Советская энциклопедия. Под редакцией Е. А. Козловского. 1984—1991.(руск.) 

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]


Wiki letter w.svg На гэты артыкул не спасылаюцца іншыя артыкулы Вікіпедыі,
калі ласка, карыстайцеся падказкай і пастаўце спасылкі ў адпаведнасці з прынятымі рэкамендацыямі.