Мануэл ды Арыяга

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Мануэл Жазэ ды Арыяга Брун да Сілвейра і Пейрэлангі
Manuel José de Arriaga Brum da Silveira e Peyrelongue
Мануэл Жазэ ды Арыяга Брун да Сілвейра і Пейрэлангі
Мануэл ды Арыяга
сцяг
1-ы Прэзідэнт Партугаліі
24 жніўня 1911 — 26 мая 1915
Папярэднік: Жуакін Тэофілу Фернандыш Брага (Старшыня Часовага ўрада Партугаліі)
Пераемнік: Жуакін Тэофілу Фернандыш Брага
 
Партыя: Партугальская рэспубліканская партыя, Дэмакратычная партыя
Адукацыя: Каімбрскі ўніверсітэт
Прафесія: прафесар права, пісьменнік, лектар, адвакат
Дзейнасць: палітык, пісьменнік, адвакат
Нараджэнне: 8 ліпеня 1840(1840-07-08)
Орта, Азорскія астравы
Смерць: 5 сакавіка 1917(1917-03-05) (76 гадоў)
Лісабон
 
Аўтограф: Assinatura Manuel de Arriaga.svg
 
Узнагароды:
Order of the Tower and Sword

Мануэ́л Жазэ́ ды Арыя́га Брун да Сілве́йра і Пейрэлангі (Мануэл ды Арыяга, парт.: Manuel José de Arriaga Brum da Silveira e Peyrelongue; 8 ліпеня 1840, Орта, Азорскія астравы5 сакавіка 1917, Лісабон) — партугальскі палітык, адвакат, пісьменнік. Першы прэзідэнт Партугаліі[1].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Партрэт Мануэла ды Арыягі пэндзля Калумбану Бардалу Піньейру

Нарадзіўся ў арыстакратычнай сям'і[2]. З 1860 па 1865 гады вывучаў права ў Каімбрскім універсітэце, быў натхнёны ідэямі пазітывізму і рэспубліканізму, удзельнічаў у дыскусіях на філасофскія і палітычныя тэмы. З 1866 г. пасля заканчэння ўніверсітэта працаваў настаўнікам англійскай мовы, пазней займаўся прыватнай адвакацкай практыкай. Праз дзесяць гадоў увайшоў у Камісію па рэфармаванні сярэдняй адукацыі (парт.: Comissão para a Reforma da Instrução Secundária).

Член Партугальскай рэспубліканскай партыі і цудоўны аратар ён чатыры разы абіраўся дэпутатам ад Мадэйры, з 1891 г. у часы кіравання партыі. У адрозненне ад іншых рэспубліканцаў падтрымлівае добрыя адносіны з Рымска-каталіцкай царквой[3]. Пасля рэвалюцыі 1910 г. ён спачатку рэктар Каімбрскага ўніверсітэта, затым Генеральны пракурор Партугаліі. У 1911 г. перамагае на прэзідэнцкіх выбарах.

У перыяд прэзідэнцтва правёў у Партугаліі шэраг буржуазна-дэмакратычных рэформаў, выступаў за нейтралітэт Партугаліі ў Першай сусветнай вайне[4].

Сачыненні[правіць | правіць зыходнік]

  • O Partido Republicano e o Congresso
  • A Questão da Lunda
  • Descaracterização da Nacionalidade Portuguesa no regime monárquico
  • Começo de liquidação final
  • Sobre a Unidade da Família Humana debaixo do Ponto de Vista Económico
  • A irresponsabilidade do poder executivo no regime monárquico liberal
  • Contos Sagrados
  • Irradiações
  • Harmonia Social

Зноскі

  1. Manuel de Arriaga na Enciclopédia Açoriana
  2. Joana Gaspar de Freitas, Bibliografia de Manuel de Arriaga. Horta : Associação dos Antigos Alunos do Liceu da Horta, 2003
  3. Manuel de Arriaga (1840-1917)
  4. Советская историческая энциклопедия. — М.: Советская энциклопедия . Под ред. Е. М. Жукова. 1973—1982.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]