Войцех Манівід
| Войцех Манівід | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Ляліва | |||||||
|
| |||||||
|
|||||||
| Пераемнік | Юрый Гедыгольд | ||||||
|
|
|||||||
| Нараджэнне | 1370 | ||||||
| Смерць | не раней за 27 жніўня 1423 | ||||||
| Месца пахавання | |||||||
| Род | Манівіды[d] | ||||||
| Бацька | Кайлікін[d][2] | ||||||
| Жонка | Ядвіга[d][2][3], Юліянія Святаслаўна[d][4][2][…] і мерк. Ядвіга з Ляжэніц[d][3] | ||||||
| Дзеці | Івашка Манівідавіч[5] | ||||||
| Грамадзянства | |||||||
| Бітвы | |||||||
Войцех (Альберт[6]) Манівід (узгадв. ад 1387/1389 — памёр каля 1422) — літоўскі баярын, староста віленскі (1396—1413), затым ваявода віленскі (1413—1422). На Гарадзельскай уніі прыняў герб «Ляліва».
Імя
[правіць | правіць зыходнік]Імя Манвід, Манівід — з шэрагу старабалцкіх (старалітоўскіх) двухасноўных імёнаў. Такія імёны дайшлі з індаеўрапейскай эпохі і ўласцівыя іменнікам народаў індаеўрапейскага паходжання[7].
Першая аснова Man- звязаная з літоўскім manyti "думаць, меркаваць", другая — з літоўскім iš-vysti "убачыць" (iš-vydo "убачыў"). Імя значыла "Думны і зоркі" (шмат думае, далёка бачыць).
Жыццяпіс
[правіць | правіць зыходнік]Выступаў у шэрагу асоб, якія ў 1387—1389 гадах паручыліся за Грыдку Канстанцінавіча[8].
Сын Гайлігіна (Кайлікіна), брат Юрыя Гедыгольда (Гедгаўда). Быў двойчы жанаты: з Юліяніяй, дачкой смаленскага князя Святаслава Іванавіча, і з Ядвігай. Меў сына Івашку (праўдападобна, у першым шлюбе).
Валодаў шматлікімі вёскамі, у т.л. Жупранамі.
Вядомыя пячаткі: з 1398 году з надпісам SIGILL ALBRECI MONEWID і з 1410 году з надпісам + s. alberti : capit : de : vilna, яшчэ адна з 1419 з гербам «Ляліва». Яшчэ да Гарадзельскай уніі Манівід, у адрозненне ад многіх сучаснікаў, ужываў на пячатцы не просты ўласны знак, а цалкам аформлены герб у полі шчыта, падобны да крыжацкіх.
Зноскі
- ↑ Брэгер Г. М. З гісторыі маёнтка Дамашкавічы // Архіварыус — Мн.: Дзяржкамархіў, Нацыянальны гістарычны архіў Беларусі, 2004. — вып. 2. — С. 8. — ISSN 2225-4412
- ↑ а б в Пятраўскас Р. Літоўская знаць у канцы XIV—XV ст.: Склад — структура — улада — 2 — Смаленск: 2014. — С. 262. — 386 с. — ISBN 978-5-00076-015-4
- ↑ а б Antoniewicz M. Manifestacja genealogiczna w herbie złożonym biskupa Pawła Olgimunta księcia Holszańskiego // Prace naukowe Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Częstochowie. Seria: Zeszyty Historyczne — Uniwersytet Jana Długosza w Częstochowie, 1997. — Т. 4. — С. 409. — ISSN 1898-4630
- ↑ Kniaziowie litewsko-ruscy od końca czternastego wieku / пад рэд. J. Wolff — Warszawa: 1895. — С. 160, 459, 541.
- ↑ Пятраўскас Р. Літоўская знаць у канцы XIV—XV ст.: Склад — структура — улада — 2 — Смаленск: 2014. — С. 262, 263. — 386 с. — ISBN 978-5-00076-015-4
- ↑ Па традыцыі імя Альберт ужывалася як лацінскі адпаведнік польскага імені Войцех.
- ↑ T. Milewski. Indoeuropejskie imiona osobowe. Wrocław-Warszawa-Kraków, 1969. С. 11-13.
- ↑ Prochaska, A. Rokosz Hryćka Konstantynowicza 1387—1390 // Kwartalnik historyczny. — 1908. — R. 22. — S. 395.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Semkowicz W. O litewskich rodach bojarskich zbratanych ze szlachtą polską w Horodle r.1413. Miesięcznik Heraldyczny. Organ Towarzystwa Heraldycznego we Lwowie. R.6, 1913 nr 11-12 (Ród Moniwida).