Маркіўці (Ніжынскі раён)
| Вёска | |
| Маркіўці | |
|---|---|
| укр.: Марківці | |
| 50°43′00″ пн. ш. 31°14′00″ у. д.HGЯO | |
| Краіна |
 Украіна |
| Вобласць | Чарнігаўская вобласць |
| Раён | Ніжынскі раён |
| Гісторыя і геаграфія | |
| Першая згадка | 1720 |
| Часавы пояс | UTC+2, летам UTC+3 |
| Насельніцтва | |
| Насельніцтва | ▼ 1052 чалавек (2024) [1] |
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |
| Паштовы індэкс | 17421 |
| КААТУУ | 7420684401 |
| Паказаць/схаваць карты | |
|
  Маркіўці
 |
|
Маркіўці[2] (укр.: Марківці́) — вёска ў Ніжынскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Бабровыцкай гарадской грамады. Да 2020 года вёска адносілася да Бабровыцкага раёна. Насельніцтва — 1109 чалавек (2020 г.) на 750 двароў. Каля вёскі ёсць два дачныя пасёлкі.
Вёска вядомая тым, што ў 1846 годзе ў маёнтку памешчыкаў Кацярынічаў спыняўся і напісаў некалькі іх партрэтаў Тарас Шаўчэнка.
Назва вёскі паходзіць ад заснавальніка Марка Боклана.
Геаграфія
[правіць | правіць зыходнік]
Маркіўці — найзаходнейшая вёска раёна на мяжы з Кіеўскай вобласцю. На захадзе тэрыторыя сельсавета выходзіць на левы бераг Трубіжа. Праз вёску з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход праходзіць аўтадарога Т 2528 Казэлэць — Бабровыця, якая адразу за вёскай перасякае магістральную чыгуначную лінію Кіеў — Масква (перагон Заворычы — Бабровыця). Каля вёскі ёсць тры чыгуначныя прыпыначныя платформы: Трубіж (1990-я), Яраслаўка (1974) і Маркіўці (1929), дзе спыняюцца прыгарадныя электрацягнікі Кіеў — Ніжын. Са сталіцы да вёскі можна даехаць электрацягніком менш як праз 2 гадзіны (са станцыі Дарныця — прыкладна праз гадзіну). Таксама ёсць прыпынак міжгародняга аўтобуса.[3]
У геамарфалагічных адносінах тэрыторыя вёскі адносіцца да Левабярэжнай Прыдняпроўскай раўніны, размешчанай на старажытнай тэрасе Дняпра. Вышыня над узроўнем мора — 117 м.[4] Клімат — умерана-цёплы, мяккі з дастатковай вільготнасцю. Карысныя выкапні — цагляна-чарапічная сыравіна (гліна, пясок).[5]
Глебы каля вёскі вельмі змешаныя. Большая частка вёскі пабудавана на цёмна-шэрых ападзоленых глебах лёгкасугліністага складу. Крайні паўднёвы захад вёскі трапіў у зону дзярнова-слабкападзолістых і дзярнова-сярэднепадзолістых пясчаных, глініста-пясчаных і супясчаных глеб. Крайні паўночны ўсход ляжыць на тыповых слаба- і малагумусных чарназёмах і асаладзелых (лучна-чарназёмных і дзярновых) глебах лёгкасугліністага складу.
Урочышчы: Балачыха, Барыскава Лаза, Волкавая Гара, Гала, Голікаўшчына, Гара, Каўбаня, Каціўшчына, Лявадкі, Лысая Гара, Сытнэ, Трубайла, Туркіўшчына, Царыцынэ, Чайка.
Даліны: Панская, Панчанкава, Семянцавая.
Рака: Трубіж.
Азёры: Рэўня (Рэмня), Круглае.
Балота: Пільковае.
Лес: Са́жалка.
Курган: Княжэдвір’я.
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ Бобровицька громада 2024
- ↑ Напісанне ў адпаведнасці з ТКП 177-2009 (03150) «Спосабы і правілы перадачы геаграфічных назваў і тэрмінаў Украіны на беларускую мову»
- ↑ Фото автобусної зупинки.(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 12 вересня 2015. Праверана 6 серпня 2015.
- ↑ Надвор’е ў Маркіўцах
- ↑ Бабровіцкі раён на сайце Чарнігаўскай аблдзяржадміністрацыі.(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 23 верасня 2015. Праверана 7 жніўня 2015.
