Марк Антоній

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Марк Антоній
лац.: M.Antonius M.f.M.n.
M Antonius.jpg
Консул Рымскай рэспублікі
Папярэднік Гай Канін Рэбіл (консул-суфект) і
Гай Трэбоній (консул-суфект)
Пераемнік Гай Вібій Панса Цэтроніан і
Аўл Хірцій
Консул Рымскай рэспублікі
Папярэднік Публій Карнэлій Далабела (консул-суфект) і
Ціт Педуцый (консул-суфект)
Пераемнік Луцый Семпроній Атрацін (консул-суфект) і
Гай Мемій (консул-суфект)
Консул Рымскай рэспублікі
Папярэднік Луцый Карнэлій Цына (консул-суфект) і
Марк Валерый Месала (консул-суфект)
Пераемнік Марк Валерый Месала Корвін (консул-суфект) і
Актавіян

Нараджэнне 14 студзеня 82 да н.э.
Смерць 1 жніўня 30 да н.э. (52 гады)
Бацька Marcus Antonius Creticus[d][5]
Маці Julia[d][5]
Жонка Fulvia[d][5], Клеапатра[5], Antonia Hybrida Minor[d][5], Octavia the Younger[d][5] і Fadia[d][5]
Дзеці Antonia[d][5], Marcus Antonius Antyllus[d][5], Iullus Antonius[d][5], Antonia Major[d][5], Антонія Малодшая[d][5], Клеапатра Селена II[5], Аляксандр Геліяс[5] і Пталамей Філадэльф[d][5]
Дзейнасць старажытнарымскі палітык, старажытнарымскі ваенны
Бітвы
Commons-logo.svg Марк Антоній на Вікісховішчы

Марк Антоній (82 да н.э. — 30 да н.э.): рымскі палітычны дзеяч і военачальнік.

Пасля забойства Цэзара (15 сакавіка 44 да н.э.) заняў, у дачыненні да змоўнікаў, прымірную пазіцыю, увайшоў у саюз з Актавіянам і ажаніўся з сястрой таго, Актавіяй. У выніку масавых рэпрэсій супраць рымскай шляхты ўзбагаціўся за кошт маёмасці рэпрэсаваных. Пазней атрымаў у кіраванне ўсходнія вобласці Рымскай дзяржавы; жыў там у вялікай раскошы, на падабенства грэчаскіх цароў. Увайшоў у саюз з егіпецкай царыцай Клеапатрай VII[6], і разам з ёй выступіў супраць Актавіяна, аднак панёс паражэнне ў марской бітве пад мысам Акцый (31 да н.э.) і разам з Клеапатрай скончыў жыццё самагубствам.

Верагодная выява Марка Антонія дасюль не знойдзеная. Найбольш імавернай версіяй лічыцца бронзавая галава (парэштак статуі з Кілікіі), якая захоўваецца ў Луўры[7].

Зноскі

  1. http://www.city-data.com/world-cities/Rome-History.html
  2. http://search.informit.com.au/fullText;dn=700028765003471;res=IELHSS
  3. http://www.cleveland.com/books/index.ssf/2010/12/stacy_schiff_conjures_a_fascin.html
  4. http://www.jstor.org/stable/266823
  5. 5,00 5,01 5,02 5,03 5,04 5,05 5,06 5,07 5,08 5,09 5,10 5,11 5,12 5,13 5,14 http://www.strachan.dk/family/antonius.htm
  6. Легенда кажа, што ён зрабіў гэта пад уражаннем ад прыгажосці Клеапатры.
  7. Раней гэтую галаву прыймалі за галаву Нерона. Шматлікія грэчаскія статуі, верагодна, з’яўляліся статуямі пергамскіх цароў Атала і Эўмена з перабітымі надпісамі. Хафнер Г. Выдающиеся портреты античности : 337 портретов в слове и образе / Пер. с нем. В. А. Сеферьянц. — М.: Прогресс, 1984. — 311 с.(руск.)