Перайсці да зместу

Марк Антоній

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Марк Антоній
MARCVS ANTONIVS
Марк Антоній. Бюст з Музею Ватыкана
Марк Антоній. Бюст з Музею Ватыкана
Консул Рымскай рэспублікі
44 да н.э.
Сумесна з Гай Юлій Цэзар,
Луцый Скрыбоній Лібон
Папярэднік Гай Канін Рэбіл (консул-суфект) і
Гай Трэбоній (консул-суфект)
Пераемнік Гай Вібій Панса Цэтроніан і
Аўл Хірцій
Консул Рымскай рэспублікі
34 да н.э.
Папярэднік Публій Карнэлій Далабела (консул-суфект) і
Ціт Педуцый (консул-суфект)
Пераемнік Луцый Семпроній Атрацін (консул-суфект) і
Гай Мемій (консул-суфект)
Консул Рымскай рэспублікі
31 да н.э.
Папярэднік Луцый Карнэлій Цына (консул-суфект) і
Марк Валерый Месала (консул-суфект)
Пераемнік Марк Валерый Месала Корвін (консул-суфект) і
Актавіян
Нараджэнне 83 да н.э.[1]
Смерць 30 да н.э.[1]
Бацька Marcus Antonius Creticus[d][5][6][…]
Маці Julia[d][5][6][…]
Жонка Fadia[d][5][6][…], Antonia Hybrida Minor[d][5][6][…], Fulvia[d][5][6][…], Octavia Minor[d][5][6][…] і Клеапатра[5]
Дзеці Antonia[d][5], Marcus Antonius Antyllus[d][5], Iullus Antonius[d][5][6][…], Клеапатра Селена II[5], Аляксандр Геліяс[5], Antonia Major[d][5], Антонія Малодшая[d][5] і Пталамей Філадэльф[d][5]
Грамадзянства
Прыналежнасць Рымская рэспубліка
Бітвы
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Марк Антоній (82 да н.э. — 30 да н.э.): рымскі палітычны дзеяч і военачальнік.

Пасля забойства Цэзара (15 сакавіка 44 да н.э.) заняў, у дачыненні да змоўнікаў, прымірную пазіцыю, увайшоў у саюз з Актавіянам і ажаніўся з сястрой таго, Актавіяй. У выніку масавых рэпрэсій супраць рымскай шляхты ўзбагаціўся за кошт маёмасці рэпрэсаваных. Пазней атрымаў у кіраванне ўсходнія вобласці Рымскай дзяржавы; жыў там у вялікай раскошы, на падабенства грэчаскіх цароў. Увайшоў у саюз з егіпецкай царыцай Клеапатрай VII[9], і разам з ёй выступіў супраць Актавіяна, аднак панёс паражэнне ў марской бітве пад мысам Акцый (31 да н.э.) і разам з Клеапатрай скончыў жыццё самагубствам.

Верагодная выява Марка Антонія дасюль не знойдзеная. Найбольш імавернай версіяй лічыцца бронзавая галава (парэштак статуі з Кілікіі), якая захоўваецца ў Луўры[10].

Зноскі

  1. ↑ а б M. Antonius (30) M. f. M. n. // Digital Prosopography of the Roman Republic Праверана 29 чэрвеня 2021.
  2. ↑ http://www.city-data.com/world-cities/Rome-History.html
  3. ↑ http://search.informit.com.au/fullText;dn=700028765003471;res=IELHSS
  4. ↑ http://www.cleveland.com/books/index.ssf/2010/12/stacy_schiff_conjures_a_fascin.html
  5. ↑ а б в г д е ё ж з і к л м н о http://www.strachan.dk/family/antonius.htm
  6. ↑ а б в г д е ё M. Antonius (30) M. f. M. n. // Digital Prosopography of the Roman Republic Праверана 10 чэрвеня 2021.
  7. ↑ http://www.infoplease.com/ipa/A0932250.html
  8. ↑ http://www.comicvine.com/house-of-night-4/4000-315294/
  9. ↑ Легенда кажа, што ён зрабіў гэта пад уражаннем ад прыгажосці Клеапатры.
  10. ↑ Раней гэтую галаву прыймалі за галаву Нерона. Шматлікія грэчаскія статуі, верагодна, з’яўляліся статуямі пергамскіх цароў Атала і Эўмена з перабітымі надпісамі. Хафнер Г. Выдающиеся портреты античности : 337 портретов в слове и образе / Пер. с нем. В. А. Сеферьянц. — М.: Прогресс, 1984. — 311 с. (руск.)
Узята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Марк_Антоній&oldid=4744295"