Март Хельмэ

Март Хельмэ
эст.: Mart Helme
дэпутат Рыйгікогу[d] з 30 сакавіка 2015
пасол Эстоніі ў Расіі[d] 1995 — 1999
дэпутат Рыйгікогу[d] 4 красавіка 2019 — 29 красавіка 2019
міністр унутраных спраў Эстоніі[d] 29 красавіка 2019 — 9 лістапада 2020
Папярэднік	Катры Райк[d]
Пераемнік	Алар Ланеман
Дэлегат-заступнік Парламенцкай асамблеі Савета Еўропы[d] 22 чэрвеня 2015 — 27 верасня 2015
дэпутат Рыйгікогу[d] з 10 лістапада 2020
Папярэднік	Urmas Espenberg[d]
Нараджэнне	31 кастрычніка 1949(1949-10-31) (76 гадоў) Пярну, Эстонія
Жонка	Helle-Moonika Helme[d]
Дзеці	Martin Helme[d] і Maarja Vaino[d]
Грамадзянства	СССР  Эстонія
Партыя	Кансерватыўная народная партыя Эстоніі () Народны саюз Эстоніі[d] (2005) Estonian Freedom Party – Farmers’ Assembly[d] (2002)
Член у	Hübriid[d] ()
Адукацыя	Тартускі ўніверсітэт (1973)
Медыяфайлы на Вікісховішчы

Март Хельмэ (нар. 31 кастрычніка 1949, Пярну) — эстонскі публіцыст, дыпламат і палітык. Заснавальнік і былы старшыня Кансерватыўнай народнай партыі Эстоніі.

У маладосці захапляўся музыкай, быў удзельнікам студэнцкага вакальна-інструментальнага ансамбля «Fix» (які пазней ператварыўся ў прафесійны эстрадны калектыў) пры Тартускім доме культуры, дзе граў на бас-гітары і спяваў.

Да 1992 г. працаваў выканаўчым дырэктарам Саюза пісьменнікаў Эстоніі.

У 1994 годзе паступіў на працу ў Міністэрства замежных спраў Эстоніі, а ў 1995 годзе быў прызначаны прэзідэнтам Ленартам Меры надзвычайным і паўнамоцным паслом Эстоніі ў Расійскай Федэрацыі. Пасля заканчэння акрэдытацыі ў 1999 годзе вярнуўся ў Эстонію і займаў пасаду намесніка канцлера Міністэрства замежных спраў па палітыцы і прэсе. У 1999 годзе ўступіў у Клуб кансерватараў. У 2003—2004 гадах працаваў дарадцам міністра сельскай гаспадаркі. У 2005—2009 гадах быў дарадцам дэпутата Еўрапарламента Тунэ Келама, з 2001 года працаваў выкладчыкам Міжнароднага ўніверсітэта Audentes. З 2009 года — старшыня праўлення выдавецтва Kunst. З’яўляецца галоўным рэдактарам часопіса «Maailma Vaade».

З красавіку 2013 года па ліпень 2020 года ўзначальваў Кансерватыўную народную партыю Эстоніі.

З 29 красавіка 2019 года па 9 лістапада 2020 года займаў пасаду міністра ўнутраных спраў Эстоніі ў другім урадзе Юры Ратаса. Пасля адстаўкі з пасады міністра вярнуўся ў склад Рыйгікогу, стаў сябрам парламенцкай камісіі па замежных справах.