Марыу Суарыш
| Марыу Алберту Нобры Лопіш Суарыш Mário Alberto Nobre Lopes Soares | |||
.jpeg) | |||
| |||
|---|---|---|---|
| 9 сакавіка 1986 года — 9 сакавіка 1996 года | |||
| Папярэднік: | Антоніу душ Сантуш Рамалью Эаніш | ||
| Пераемнік: | Жоржы Фернанду Бранку ды Сампаю | ||
| |||
| 9 чэрвеня 1983 года — 6 лістапада 1985 года | |||
| Папярэднік: | Франсішку Пінту Бальсеман | ||
| Пераемнік: | Анібал Каваку Сілва | ||
| |||
| 23 ліпеня 1976 года — 28 жніўня 1978 года | |||
| Папярэднік: | Вашку Алмейда-і-Кошта | ||
| Пераемнік: | Алфрэду Нобрэ да Кошта | ||
| |||
| 16 мая 1974 года — 26 сакавіка 1975 года | |||
| Папярэднік: | Руй Патрышыу | ||
| Пераемнік: | Эрнесту Аўгусту Мелу Антуніш | ||
| Партыя: | Сацыялістычная партыя Партугаліі | ||
| Адукацыя: | |||
| Прафесія: | Гісторык, юрыст | ||
| Дзейнасць: | палітык, адвакат, пісьменнік | ||
| Месца працы: | |||
| Член у: | |||
| Веравызнанне: | каталік | ||
| Нараджэнне: | 7 снежня 1924 Лісабон 
| ||
| Смерць: | 7 студзеня 2017 (92 гады) Лісабон
| ||
| Бацька: | Жуан Лопіш Суарыш | ||
| Маці: | Эліза Нобры Батыста | ||
| Жонка: | Марыя Барозу (1949—2015) | ||
| Дзеці: | сын Жуан і дачка Марыя Ізабел | ||
| Сайт: | fmsoares.pt | ||
| Аўтограф: | 
| ||
| Узнагароды: |
| ||
Ма́рыу Албе́рту Но́бры Ло́піш Суа́рыш (парт.: Mário Alberto Nobre Lopes Soares; 7 снежня 1924, Лісабон — 7 студзеня 2017, Лісабон) — партугальскі палітык-сацыяліст, двойчы прэм'ер-міністр Партугаліі, прэзідэнт Партугаліі ў 1986-1996.
Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]
Сын педагога, Суарыш яшчэ студэнтам уступіў у Камуністычную партыю (выйшаў у 1951) і актаўна ўдзельнічаў у барацьбе супраць рэжыму Антоніу Салазара. Суарыш неаднаразова арыштоўваўся, што пазбавіла яго магчымасці працаваць па спецыяльнасці выкладчыкам гісторыі і геаграфіі і вымусіла яго стаць юрыстам. Суарыш актыўна ўдзельнічаў у выбарчых кампаніях апазіцыі, у тым ліку ў прэзідэнцкай кампаніі Умберту Дэлгаду ў 1958. Паступова яго погляды станавіліся меней камуністычнымі, і ў красавіку 1964 ён удзельнічаў у стварэнні ў Жэневе партыі Сацыялістычнае дзеянне Партугаліі. У сакавіку 1968 Суарыш з сям'ёй быў высланы ў Сан-Тамэ і Прынсіпі, але ўжо праз 8 месяцаў пасля прыходу да ўлады Марселу Каэтану змог вярнуцца на Радзіму. У 1970 Суарыш вымушаны быў з'ехаць за мяжу, дзе ў 1973 удзельнічаў у стварэнні Сацыялістычнай партыі Партугаліі і быў выбраны яе генеральным сакратаром.
Зноскі
- ↑ 1,0 1,1 Mario Soares avait vécu de "très bons moments" comme prof à Rennes — 2017. — ISSN 0999-2138
- ↑ 2,0 2,1 Les années rennaises de Mário Soares, « un monsieur charmant » — 2017. — ISSN 0999-2138
Літаратура[правіць | правіць зыходнік]
Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.14: Рэле — Слаявіна / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мн.: БелЭн, 2002. — Т. 14. — 512 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0238-5 (Т. 14).
Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]
На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Марыу Суарыш- Фонд Марыу Суарыша
| |||||||||||||||||
|
- Выпускнікі Лісабонскага ўніверсітэта
- Нарадзіліся 7 снежня
- Нарадзіліся ў 1924 годзе
- Памерлі 7 студзеня
- Памерлі ў 2017 годзе
- Кавалеры Вялікага крыжа ордэна Вежы і Мяча
- Кавалеры Вялікага крыжа партугальскага ордэна Свабоды
- Асобы
- Нарадзіліся ў Лісабоне
- Памерлі ў Лісабоне
- Дэпутаты Еўрапарламента ад Партугаліі
- Кандыдаты ў прэзідэнты Партугаліі
- Камуністы Партугаліі
- Прэзідэнты Партугаліі
- Прэм’ер-міністры Партугаліі
- Міністры замежных спраў Партугаліі
- Сацыялістычны інтэрнацыянал
