Мація Бечкавіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Мація Бечкавіч
Матија Бећковић
Matija Bećković.jpg
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння: 29 лістапада 1939(1939-11-29) (79 гадоў)
Месца нараджэння:
Грамадзянства:
Дзеці: Olja Bećković[d]
Альма-матар:
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці:
Валодае мовамі: сербская мова[1]
Грамадская дзейнасць
Член у
Узнагароды:
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

Ма́ція Бе́чкавіч (нар. 29 лістапада 1939, г. Сента, Каралеўства Югаславія) — сербскі паэт, публіцыст, грамадскі дзеяч. Акадэмік Сербскай акадэміі навук і мастацтваў (1985). Адзін з самых прыкметных майстроў слова пасляваенннага пакалення[2].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў філасофскі факультэт Бялградскага ўніверсітэта. Член-карэспандэнт Сербскай акадэміі навук і мастацтваў з 1983 года, правадзейны член — з 1991 года. У 19881992 гадах — старшыня Саюза пісьменнікаў Сербіі

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Аўтар паэтычных зборнікаў «Вера Паўладольска» (1962), «Аблудная куля» (1963), «Так казаў Мація» (1965), «Кажа мне адзін чалавек» (1970), «Мяжа Бука Шалёнага» (1976), «Вой і куку» (1978), «Два светы» (1980), «Паэмы» (1983), «Богаяўленне» (1985), кніжнай публіцыстыкі «Пра міжчассе» (1969)[2].

Пераклады[правіць | правіць зыходнік]

На беларускую мову яго вершы перакладалі Н. Гілевіч, М. Мятліцкі, І. Чарота[2].

Зноскі

  1. data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
  2. 2,0 2,1 2,2 Бечкавіч Мація. Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 3: Беларусы — Варанец / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 1996. — 511 с.: іл. ISBN 985-11-0068-4 (т. 3), ISBN 985-11-0035-8

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]