Месаяха

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Месаяха
Характарыстыка
Даўжыня 466 км
Плошча басейна 26 000 км²
Басейн Тазаўская губа → Карскае мора
Басейн рэк Паўночны Ледавіты акіян
Вадацёк
Выток
 · Месцазнаходжанне Ніжнеенісейскае ўзвышша
 · Каардынаты 69°22′46″ пн. ш. 81°39′03″ у. д.HGЯO
Вусце Карскае мора
 · Месцазнаходжанне Тазаўская губа
 · Вышыня 0 м
 · Каардынаты 67°39′22,70″ пн. ш. 77°49′19,90″ у. д.HGЯO
Размяшчэнне
Краіна Flag of Russia.svg Расія
Рэгіён Ямала-Ненецкая аўтаномная акруга
Раён Тазаўскі раён
Месаяха (Ямала-Ненецкая аўтаномная акруга)
выток
выток
вусце
вусце

Месаяха́ (руск.: Мессояха́[1][2], руск.: Мессо-Яха[3]) — рака ў Азіяцкай частцы Расіі, у Ямала-Ненецкай аўтаномнай акрузе.

Даўжыня ракі 466 км. Плошча вадазбору 26 000 км². Сярэдні расход вады складае 230[4] м³/с, аб’ём сцёку 7,259[4] км³/год. Рака працякае па паўночна-ўсходняй частцы Заходне-Сібірскай раўніны. Упадае ў Тазаўскую губу Карскага мора. Рэчышча звілістае. У зімовы перыяд рака перамярзае.

Прытокі Месаяхі: Нянгус-Яха, Вялікая Харвута-Яха, Малая Харвута-Яха, Няда-Яха, Хайлаха-Яха, Вялікая Варкута-Яха, Малая Варкута-Яха, Мудуйяха (Мудуй-Яха), Індзік-Яха, Варкута-Яха, Хасуй-Яха, Паюта-Яха і інш.[3] У басейне ракі шмат азёр.

Месаяха з’яўляецца месцам нерасту рыб (чыр, сіг, рапушка).

Зноскі

  1. Географический энциклопедический словарь: Географические названия / Гл. ред А. Ф. Трёшников; Ред. кол.: Э. Б. Алаев, П. М. Алампиев, А. Г. Воронов и др.. — М.: Сов. энциклопедия, 1983. — С. 281. — 538 с. — 100 000 экз.(руск.) 
  2. Словарь «География России» / Главный редактор А. П. Горкин.- М.: Большая Российская энциклопедия, 1998.(руск.) 
  3. 3,0 3,1 Река Мессо-Яха // Государственный водный реестр РФ(руск.) 
  4. 4,0 4,1 Кременецкая Е. Р. Мессояха // Научно-популярная энциклопедия «Вода России»(руск.) 

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Географический энциклопедический словарь: Географические названия / Гл. ред А. Ф. Трёшников; Ред. кол.: Э. Б. Алаев, П. М. Алампиев, А. Г. Воронов и др.. — М.: Сов. энциклопедия, 1983. — С. 281. — 538 с. — 100 000 экз.(руск.) 

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]