Мочакамянёвая хвароба

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Мочакамянёвая хвароба
KUB stone.jpg
Рэнтгенаграма, якая дэманструе канкрэмент у левым мачаточніку
МКХ-10 N20.020.0-N22.022.0
МКХ-9 592592
DiseasesDB 11346 11346
eMedicine ped/2371  ped/2371 
MeSH D052878 D052878

Мочакамянёвая хвароба — утварэнне камянёў у органах мачавой сістэмы(англ.) бел., а менавіта ў нырках, мачаточніках, мачавога пузыра і мочаспускальнага канала, што парушае рух мачы і вядзе да запалення адпаведных органаў. У Беларусі да 40 % ложкаў ва ўралагічных стацыянарах займаюць хворыя на камяні і іх ускладненні.

Папярэджанне[правіць | правіць зыходнік]

Развіццё хваробы папярэджвае кіпячэнне вады дзеля змяншэння ўтрымання кальцыю, выкарыстанне ў якасці мачагоннага пітва гарбаты, журавінавага морсу і яблычнага соку, таксама ўжыццё кавуноў, дыняў, вінаграду, яблыкаў і брусніцаў.

Прычыны[правіць | правіць зыходнік]

Хваробе спрыяе маларухомы лад жыцця(англ.) бел., схільнасць да малочных вырабаў пры гастрыце і язве страўніка, піццё багатай на кальцый сырой вады, спякотнае надвор'е, хваробы парашчытападобных(англ.) бел. залоз і тонкай кішкі, падагра.

Праявы[правіць | правіць зыходнік]

Хвароба суправаджаецца нырачнай колікай(англ.) бел., ванітамі, успушваннем(англ.) бел. жывата і разладам мочаспускання[1].

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.10: Малайзія — Мугаджары / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мінск: БелЭн, 2000. — Т. 10. — С. 533. — 544 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0169-9 (Т. 10).

Зноскі