Мсціслаў Леапольдавіч Растраповіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Мсціслаў Леапольдавіч Растраповіч
Mstislav Rostropovich 1978.jpg
Асноўная інфармацыя
Дата нараджэння

27 сакавіка 1927(1927-03-27)[1][2]

Месца нараджэння

Баку, Азербайджанская ССР, Закаўказская Савецкая Федэратыўная Сацыялістычная Рэспубліка, СССР[1]

Дата смерці

27 красавіка 2007(2007-04-27)[3][4][2] (80 гадоў)

Месца смерці

Масква, Расія[4]

Месца пахавання

Новадзявочыя могілкі

Краіна

Памылка Lua у mw.wikibase.entity.lua на радку 88: data.schemaVersion must be a number, got nil instead.

Альма-матар

Маскоўская дзяржаўная кансерваторыя імя П. І. Чайкоўскага[d]

Прафесіі

кампазітар, дырыжор, музычны педагог, віяланчэліст, піяніст

Інструменты

віяланчэль

Узнагароды

Памылка Lua у mw.wikibase.entity.lua на радку 88: data.schemaVersion must be a number, got nil instead.

Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

Мсціслаў Леапольдавіч Растраповіч (27 сакавіка 1927, Баку — 27 красавіка 2007, Масква) — рускі савецкі віяланчэліст, дырыжор, педагог. Прафесар (1960). Народны артыст СССР (1966). Ганаровы член Каралеўскай акадэміі музыкі ў Лондане (1961), Нацыянальнай акадэміі «Санта-Чэчылія» ў Рыме (1971), Французскай акадэміі прасторавых мастацтваў і інш.

З сям'і музыкантаў. У 1946 годзе скончыў Маскоўскую кансерваторыю па класу віяланчэлі ў С. Казалупава, класу кампазіцыі ў В. Шабаліна, класу інструментоўкі ў Дз. Шастаковіча.

У 1970-я трапіў у палітычную апалу. Быў вымушаны пакінуць СССР разам з жонкай, опернай спявачкай Галінай Вішнеўскай, і дзвюма дочкамі. Пазней сужэнцы былі пазбаўлены савецкага грамадзянства «за сістэматычныя ўчынкі, што падрываюць прэстыж савецкай дзяржавы» (1978). Рэабілітаваны ўказам Міхаіла Гарбачова (1990).

У 1989 г. выконваў творы Баха на руінах раскіданай Берлінскай сцяны. У 1991 г. удзельнічаў у масавых выступленнях супраць ГКЧП.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.13: Праміле — Рэлаксін / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мн.: БелЭн, 2001. — Т. 13. — С. 366—367. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0216-4 (Т. 13).