Мікалай Аляксеевіч Ізобаў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Мікалай Аляксеевіч Ізобаў
Дата нараджэння

23 студзеня 1940(1940-01-23) (77 гадоў)

Месца нараджэння

Лёзненскі раён, Віцебская вобласць, БССР, СССР

Грамадзянства

Flag of Belarus.svg Беларусь

Месца працы

Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт
Інстытут матэматыкі НАН Беларусі

Навуковая ступень

доктар фізіка-матэматычных навук[d]

Альма-матар

Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт

Навуковы кіраўнік

Юрый Станіслававіч Багданаў

Узнагароды і прэміі
ордэн Францыска Скарыны

Мікалай Аляксеевіч Ізобаў (23 студзеня 1940, вёска Красыні, Лёзненскі раён, Віцебская вобласць) — беларускі матэматык. Акадэмік НАН Беларусі (1994). Доктар фізіка-матэматычных навук (1979), прафесар (1990). Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь (2000).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў сялянскай сям'і. Пасля заканчэння Янавіцкай сярэдняй школы з 1958 г. вучыўся на фізіка-матэматычным факультэце Віцебскага педінстытута, у 1962 г. пераведзены на матэматычны факультэт БДУ. Скончыўшы яго, у 1966-67 гг. вучыўся ў аспірантуры. Пасля абароны кандыдацкай дысертацыі (1967) працаваў спачатку асістэнтам, потым малодшым навуковым супрацоўнікам у БДУ. З 1969 г. працуе ў Акадэміі навук БССР: у 1969—1980 гг. намеснік галоўнага рэдактара ўсесаюзнага часопіса «Дифференциальные уравнения», у 1980—1986 гг. старшы навуковы супрацоўнік, у 1986—1993 гг. загадчык лабараторыі, з 1993 г. загадчык аддзела Інстытута матэматыкі НАН Беларусі. Адначасова ў 1995—1999 гг. загадчык кафедры Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта.

Навуковы ўклад[правіць | правіць зыходнік]

М. А. Ізобаў — вядомы спецыяліст у тэорыі характарыстычных паказчыкаў Ляпунова і тэорыі ўстойлівасці па лінейным прыбліжэнні. Навуковыя працы па звычайных дыферэнцыяльных ураўненнях і тэорыі ўстойлівасці. Атрымаў крытэрый устойлівасці паказчыкаў Ляпунова, алгарытм іх вылічэння і ацэнку мінімуму. Развязаў прыватную, а ў некрытычным выпадку агульную задачу Ляпунова пра экспаненцыйную ўстойлівасць па лінейным набліжанні.

Больш за 200 навуковых прац, у т.л. 2 манаграфіі.

Ушанаванне[правіць | правіць зыходнік]

Дзяржаўная прэмія Рэспублікі Беларусь 2000 г. за цыкл работ «Даследаванне асімптаматычных уласцівасцей дыферэнцыяльных і дыскрэтных сістэм». Ордэн Францыска Скарыны (2000).

Асноўныя працы[правіць | правіць зыходнік]

  • Линейные системы обыкновенных дифференциальных уравнений // Математический анализ. Итоги науки и техники. 1974. Т.12.
  • О задаче Конти для пересечений множеств линейных систем // Дифференциальные уравнения. 1990. Т.26, № 8.
  • Исследования в Беларуси по теории характеристических показателей Ляпунова и ее приложениям // Дифференциальные уравнения. 1993. Т. 29, № 12.
  • О временных последовательностях, реализующих характеристические и нижние характеристические векторы решений // Дифференциальные уравнения. 1999. Т. 35, № 6.
  • Множества Коппеля-Конти линейных систем // Труды Ин-та математики НАН Беларуси. 2000. Т. 4 (разам з Р.Прохаравай).
  • Введение в теорию показателей Ляпунова. Мн.: БГУ, 2006.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.7: Застаўка — Кантата / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: Белэн, 1999. — 608 с.: іл. ISBN 985-11-0279-2

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]