Мікалай Анісімавіч Шчолакаў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Мікалай Анісімавіч Шчолакаў
руск.: Николай Анисимович Щёлоков
сцяг
Міністр унутраных спраў СССР
17 верасня 1966 — 17 снежня 1982
Прэм’ер-міністр Аляксей Касыгін
Мікалай Ціханаў
Папярэднік Мікалай Паўлавіч Дудараў
Пераемнік Віталь Васільевіч Федарчук
 
Партыя
Адукацыя
Навуковая ступень доктар эканамічных навук
Прафесія металург
Дзейнасць палітык, інжынер, эканаміст
Член у
Нараджэнне 26 лістапада 1910(1910-11-26)[1]
Смерць 13 снежня 1984(1984-12-13)[1][2] (74 гады)
Пахаванне
 
Ваенная служба
Званне генерал арміі
Бітвы
 
Аўтограф Nikolai Shchelokov signature.jpg
 
Узнагароды
Крыж Храбрых
Герой Сацыялістычнай Працы
ордэн Леніна ордэн Кастрычніцкай Рэвалюцыі ордэн Чырвонага Сцяга Order of Bogdan Khmelnitsky, 2nd class ордэн Айчыннай вайны I ступені ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга ордэн Чырвонай Зоркі медаль «За адвагу» (СССР) медаль «За адзнаку ў ахове дзяржаўнай мяжы СССР» медаль «За выдатную службу па ахове грамадскага парадку» медаль «За адвагу на пажары» медаль «За абарону Каўказа» медаль «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» медаль «За ўзяцце Вены» медаль «За доблесную працу ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» медаль «Ветэран Узброеных Сіл СССР» медаль «За асваенне цалінных зямель» ордэн Белага льва Patriotic Order of Merit in gold камандор з зоркай ордэна Адраджэння Польшчы ордэн Сухэ-Батара Order of Military Merit Czechoslovak War Cross 1939–1945 TCH CS voj pametni medaile BAR.svg Medal "50 Years of the Mongolian People's Revolution"
Заслужаны работнік МУС

Мікалай Анісімавіч Шчолакаў (руск.: Николай Анисимович Щёлоков; 26 лістапада 1910, станцыя Алмазная, Луганская вобласць — 13 снежня 1984, Масква) — савецкі палітык і дзяржаўны дзеяч.

Нарадзіўся ў Луганскай вобласці 26 лістапада 1910 года. У 1929 годзе паступіў у Днепрапятроўскі металургічны інстытут, які скончыў у 1933 годзе. Працаваў інжынерам з 1933 па 1938 год. У 1934—1935 гадах праходзіў службу ў РСЧА. З 1938 года — на дзяржаўнай службе ў Днепрапятроўскай вобласці, дзе працаваў да 1941 года. З пачаткам Вялікай Айчыннай вайны служыць на кіруючых пасадах у РСЧА. Пасля заканчэння вайны з 1946 года па 1951 год на партыйнай і дзяржаўнай працы ва Украіне. У 1951—1966 гадах — на партыйнай і дзяржаўнай працы ў Малдове. Прызначаны на пасаду міністра ўнутраных спраў СССР у 1966 годзе, знаходзіўся на гэтай пасадзе да 1982 года. Быў адхілены ў сувязі з расследаваннем з нагоды карупцыі ў шэрагах МУС, пачатым Андропавым пасля забойства міліцыянтамі маёра КДБ. 7 снежня 1984 года быў выключаны з КПСС, 13 снежня 1984 года здзейсніў самагубства.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Nikolai Shchelokov — 2010.
  2. Bibliothèque nationale de France Nikolaj Anisimovič Ŝëlokov // data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]