Мікалай Леў Саламярэцкі
Выгляд
| Мікалай Леў Саламярэцкі | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Равіч | |||||||
|
| |||||||
|
|||||||
| Папярэднік | Іван Мялешка | ||||||
| Пераемнік | Бальцар Стравінскі | ||||||
|
|||||||
| Папярэднік | Фалька Гаўрылавіч Грычына[d] | ||||||
| Пераемнік | Стэфан Казімір Война[d] | ||||||
|
|
|||||||
| Нараджэнне |
1580 |
||||||
| Смерць |
не раней за 7 лютага 1625 і не пазней за 3 сакавіка 1627 |
||||||
| Род | Саламярэцкія[1] | ||||||
| Бацька | Іван Багданавіч Саламярэцкі[2][3] | ||||||
| Маці | Малгажата Лысакоўская[d] | ||||||
| Жонка | Рэгіна Гойская[4][5][…] | ||||||
| Дзеці | Алена Саламярэцкая[d][4][6][…], Даміцэла Саламярэцкая[d][4][7], Ян Уладзіслаў Саламярэцкі[4][8], Кацярына Саламярэцкая[d][4][1], Энграцыя Саламярэцкая[d][4][8] і Марэта Саламярэцкая[d][4][1] | ||||||
| Грамадзянства | |||||||
| Веравызнанне | праваслаўе[5][9] | ||||||
Мікалай Леў Саламярэцкі (1580, Вялікае Княства Літоўскае — не раней за 7 лютага 1625 і не пазней за 3 сакавіка 1627, Вялікае Княства Літоўскае) — дзяржаўны дзеяч ВКЛ.
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]З роду князёў Саламярэцкіх. Бацька Іван Багданавіч Саламярэцкі (пам. 1602), маці Малгажата з Лысакоўскіх.
Падкаморы пінскі з 25 чэрвеня 1608 года, кашталян смаленскі з 1623 года.
Пасол на сойм 1613 года. Дэпутат Трыбунала ВКЛ (1616, 1630).
Меў маёнтк: Высоцк, Дубровіца, Церабяжоў, Столін (Пінскі павет); Плешчанічы (да 1611, Менскі павет); Гошча, Сокал (Валынь).
Жонка Рэгіна з Гойскіх. У шлюбе нарадзіліся: сын Ян Уладзіслаў, дочкі Энграцыя Ганна, Даміцэла, Марта, Алена.
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- 1 2 3 Kniaziowie litewsko-ruscy od końca czternastego wieku / пад рэд. J. Wolff — Warszawa: 1895. — С. 500–501.
- ↑ Сліж Н. Сямейныя адносіны і шлюбныя стратэгіі Саламярэцкіх у 16 – першай палове 17 ст. // Гістарычны альманах — 2005. — вып. 11. — С. 115.
- ↑ Kniaziowie litewsko-ruscy od końca czternastego wieku / пад рэд. J. Wolff — Warszawa: 1895. — С. 500.
- 1 2 3 4 5 6 7 Сліж Н. Сямейныя адносіны і шлюбныя стратэгіі Саламярэцкіх у 16 – першай палове 17 ст. // Гістарычны альманах — 2005. — вып. 11. — С. 116.
- 1 2 Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego. Spisy, t. IV, Ziemia smolenśka i województwo smolenśkie XIV‒XVIII wiek / пад рэд. A. Rachuba — Warszawa: Wydawnictwo DiG, 2003. — С. 88. — 412 с. — ISBN 83-7181-279-5
- ↑ Гісторыя Сапегаў : жыццяпісы, маёнткі, фундацыі — Мн.: Віктар Хурсік, 2017. — С. 94. — 586 с. — ISBN 978-985-7025-75-6
- ↑ Kniaziowie litewsko-ruscy od końca czternastego wieku / пад рэд. J. Wolff — Warszawa: 1895. — С. 45, 500–501.
- 1 2 Kniaziowie litewsko-ruscy od końca czternastego wieku / пад рэд. J. Wolff — Warszawa: 1895. — С. 500–502.
- ↑ Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego. Spisy, t. VIII, Ziemia brzeska i województwo brzeskie XIV‒XVIII wiek / пад рэд. A. Rachuba — Warszawa: Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk, 2020. — С. 268. — 405 с. — ISBN 978-83-65880-89-5
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Сліж Н. Малодшая галіна княжацкага роду Саламярэцкіх на Піншчыне // Arche. 2011. № 3 (102). С. 225—234, іл.