Мікалай Мікалаевіч Дзямчук

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Мікалай Мікалаевіч Дзямчук
Старшыня Дзяржаўнага падатковага камітэта Рэспублікі Беларусь
14 студзеня 1997 — 31 сакавіка 2000
Прэм’ер-міністр Сяргей Лінг
Уладзімір Ярмошын
Прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка
Папярэднік пасада заснавана
Пераемнік Канстанцін Сумар
Старшыня Галоўнай дзяржаўнай падатковай інспекцыі пры Кабінеце Міністраў Рэспублікі Беларусь
21 кастрычніка 1994 — 14 студзеня 1997
Прэм’ер-міністр Міхаіл Чыгір
Папярэднік Васіль Некрашэвіч
Пераемнік пасада скасавана
 
Адукацыя Беларускі дзяржаўны інстытут народнай гаспадаркі им.В.В. Куйбышава
Навуковая ступень доктар эканамічных навук
Дзейнасць палітык, дыпламат, дзяржаўны дзеяч
Нараджэнне 1954(1954)
Драгічынскі раён, Брэсцкая вобласць

Мікала́й Мікала́евіч Дзямчу́к (нар. 1954, Драгічынскага раёна Брэсцкай вобласці, БССР) — беларускі дзяржаўны дзеяч, былы Старшыня Дзяржаўнага падатковага камітэта Рэспублікі Беларусь (1997-2000), доктар эканамічных навук.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў 1954 годзе ў Драгічынскім раёне Брэсцкай вобласці. Скончыў Беларускі дзяржаўны інстытут народнай гаспадаркі ім.В.У. Куйбышава.

Працаваў слесарам-рамонтнікам на Мінскім аўтамабільным заводзе. Пасля заканчэння інстытута працаваў у бухгалтэрыі гэтага ж завода.

У 1981-1990 — Намеснік галоўнага бухгалтара, начальнік планава-эканамічнага аддзела Мінскага станкабудаўнічага вытворчага аб'яднання імя Кастрычніцкай рэвалюцыі.

З 1990 — старшыня Ленінскага райвыканкама г.Мінска.

У 1991-1994 працаваў начальнікам Дзяржаўнай падатковай інспекцыі па Заводскім раёне г.Мінска.

21 кастрычнікa 1994 года прызначаны Старшынёй Галоўнай дзяржаўнай падатковай інспекцыі пры Кабінеце Міністраў Рэспублікі Беларусь.[1]

14 студзеня 1997 года Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь №56 прызначаны Старшынёй Дзяржаўнага падатковага камітэта Рэспублікі Беларусь[2].

31 сакавіка 2000 года ў адпаведнасці з Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь №158 вызвалены ад пасады Старшыні Дзяржаўнага падатковага камітэта Рэспублікі Беларусь і прызначаны Надзвычайным і Паўнамоцным Паслом Рэспублікі Беларусь у Рэспубліцы Узбекістан.[3] 18 красавіка 2008 года быў вызвалены ад пасады.[4]

15 снежня 2014 года быў прызначаны пастаянным паўнамоцным прадстаўніком Беларусі пры статутных і іншых органах СНД.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]