Мікалай Мікалаевіч Дурнаво

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Мікалай Мікалаевіч Дурнаво
Durnovo.jpg
Дата нараджэння 23 кастрычніка (4 лістапада) 1876
Месца нараджэння
Дата смерці 27 кастрычніка 1937(1937-10-27) (61 год)
Месца смерці
Месца пахавання
Грамадзянства
Род дзейнасці мовазнавец, дыялектолаг
Навуковая сфера мовазнаўства
Месца працы
Альма-матар
Навуковы кіраўнік Філіп Фёдаравіч Фартунатаў[d]
Член у

Мікалай Мікалаевіч Дурнаво (4.11.1876, Масква — 27.10.1937, Салаўкі, НКВД) — рускі мовазнавец. Акадэмік АН БССР (1928).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў Маскоўскі ўніверсітэт. З 1918 прафесар Саратаўскага і Маскоўскага ўніверсітэтаў. Член-карэспандэнт АН СССР з 1924. У 1924—27 жыў у Чэхаславакіі. З 1928 у Мінску. Супрацоўнік Інбелкульта, потым БелАН; прафесар БДУ. Даследаваў славянскае мовазнаўства, дыялекталогію і гісторыю рускай мовы. Уклад у бел. мовазнаўства ўнёс вывучаючы Супрасльскі рукапіс (1926), напісаўшы артыкул «Увагі да беларускай фанетыкі» (1929).

У 1929 пазбаўлены звання акадэміка БелАН. Арыштаваны 28.12.1933; паводле пастановы Калегіі АДПУ СССР ад 29.3.1934 асуджаны на 10 гадоў лагераў. Паўторна арыштаваны ў 1937 і расстраляны. У 1938 пасмяротна пазбаўлены звання члена-карэспандэнта АН СССР. Рэабілітаваны 26.10.1964. Адноўлены ў званні акадэміка АН БССР у 1978, у званні члена-карэспандэнта АН СССР у 1990.

Крыніца[правіць | правіць зыходнік]