Мікалай Уладзіміравіч Някрасаў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Мікалай Уладзіміравіч Някрасаў
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння: 18 снежня 1900(1900-12-18)[1]
Месца нараджэння:
Дата смерці: 4 кастрычніка 1938(1938-10-04)[1] (37 гадоў)
Месца смерці:
Грамадзянства:
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці: аўтар, эсперантыст, паэт, перакладчык, пісьменнік, журналіст
Валодае мовамі: эсперанта
Мова твораў: эсперанта і руская

Мікалай Уладзіміравіч Някрасаў (18 снежня 1900 — 4 кастрычніка 1938) — рускі эсперантыст і перакладчык на эсперанта, пісьменнік, паэт, журналіст і крытык.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў Маскве ў 1900 годзе. У 15 гадоў вывучыў эсперанта. У 1918-1919 гадах быў рэдактарам уласнаручна выдаваемага выдання Juna Mondo («Юны свет»). Стаў сузаснавальнікам літаратурнага рэв'ю La Nova Epoko («Новая эпоха») у 1922 годзе і быў яго рэдактарам да 1930 года. Сярод дзейнасці «Новай эпохі» можна адзначыць адкрыты ліст міністру адукацыі Францыі Лявону Берару(руск.) бел., які ў чэрвені 1922 года забараніў выкладанне эсперанта ў французскіх навучальных установах як «патэнцыйна небяспечнага» (у лісце міністру дзякавалі за павышэнне папулярнасці эсперанта і раілі далей забараніць французскую мову, на якой апублікавана яшчэ больш рэвалюцыйных твораў). У 1933 годзе рэдагаваў зборнік артыкулаў «Новыя праблемы мовазнаўства»[3].

Перш за ўсё вядомы як перакладчык рускай вершаванай класікі на эсперанта. Паэтычная спадчына самога Някрасава друкавалася ў розных перыядычных выданнях. На яго творчасць паўплывалі прадстаўнікі рускага сімвалізму, такія як Блок і Бальмонт[3].

У сярэдзіне 1930-х гадоў Някрасаў разам з іншымі членамі эсперантистского руху ў СССР стаў аб'ектам сталінскага тэрору і 4 лістапада 1938 года быў расстраляны[3]. Пасмяротна рэабілітаваны 26 лістапада 1957 года.

Творы[3][правіць | правіць зыходнік]

Перакладзеная паэзія[правіць | правіць зыходнік]

Перакладзеная проза[правіць | правіць зыходнік]

  • Ruĝa Stelo (Чырвоная зорка) Аляксандра Багданава, SAT, 1929.
  • La Vojo de formiĝo kaj disvastiĝo de la lingvo internacia (The way of formation and spread of the international language) Эрнста Дрезена, SAT, 1929
  • Historio de la mondolingvo (History of the world Language) Эрнста Дрезена.

Уласная паэзія[правіць | правіць зыходнік]

  • Fablo pri ĝilotinŝraŭbeto (Байка пра маленькага шруба з левай разьбой), апублікавана ў Sennacieca Revuo.
  • Testamento de Satano (Запавет Сатаны).
  • Verda flamo (Зялёнае полымя)
  • Krono de sonetoj pri Esperanto (Вянок санетаў).
  • Mi moskvano (Я, масквіч), апублікавана ў Internacia Literaturo.

Уласная проза[правіць | правіць зыходнік]

  • Bibliografio de Esperantaj presaĵoj en USSR dum 12 jaroj de la revolucio 1917-1928 (Бібліяграфія матэрыялаў на эсперанта, апублікаваных у СССР за 12 гадоў рэвалюцыі 1917-1928), Масква, 1928.
  • Tra USSR per Esperanto (Праз СССР аб эсперанта).
  • Некалькі эсэ аб літаратуры на эсперанта, апублікаваных у La Nova Epoko.

Зноскі