Мілавіца (кампанія)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
ЗАТ "Мілавіца"
Тып Закрытае акцыянернае таварыства
Заснаванне 1908
Размяшчэнне Сцяг Беларусі г. Мінск, Рэспубліка Беларусь
Ключавыя фігуры Дзмітрый Дычкоўскі
Галіна Лёгкая прамысловасць
Прадукцыя жаночая ніжняя бялізна, купальнікі, трыкатажныя вырабы
Колькасць супрацоўнікаў звыш 2000
Сайт Афіцыйны сайт

Мілавіца (гандлёвая марка Milavitsa) — адна з самых буйных на тэрыторыі СНД кампаній па вытворчасці і продажу жаночай ніжняй бялізны. Знаходзіцца ў горадзе Мінску, Беларусь.

Гісторыя кампаніі[правіць | правіць зыходнік]

Галантарэйная фабрыка «Франсуа-Турнье» была заснавана ў Мінску ў 1908 двума братамі Жанам і Франсуа-Віктарам Турнье-Каллет. Дазвол на адкрыццё фабрыкі быў атрыманы ад Мінскага губернскага кіравання 8 лістапада таго ж года. Фабрыка вырабляла цэлулоідныя жаночыя грабеньчыкі, мужчынскія грабянцы, гузікі і іншыя вырабы. Прадпрыемства братоў было электрыфікавана: на фабрыцы стаяла дынама-машына ў 25 конскіх сіл, якая выпрацоўвала электрычны ток для асвятлення. У 1911 фабрыка перайшла ў рукі таварыства «Франсуа Турнье», у склад якога да таго моманту ўжо ўваходзілі мясцовыя прадпрымальнікі — купец Білімовіч і інжынеры Шмерлінг і Калецкі.

У 1913 на прадпрыемстве працаваў рухавік магутнасцю ў 60 конскіх сіл, і было задзейнічана каля 200 працоўных, у тым ліку 18 французскіх майстроў-гравёраў. Фабрыка «Франсуа Турнье» вырабіла 23 тысячы жаночых грабянёў на агульную суму 254, 2 тысяч рублёў, а ўладальнікі фабрыкі Саламон Блімовіч і Майсей Калецкі сталі аднымі з самых багатых прадпрымальнікаў таго часу.

У перадпачатку Першай сусветнай вайны ў 1915 фабрыку эвакуіравалі разам з абсталяваннем і большай часткай працоўных. У 1917 цэхі фабрыкі былі цалкам разбураны, а сама фабрыка пасля рэвалюцыі — нацыяналізавана.

У 1925 ініцыятыўная група з ліку былых працаўнікоў фабрыкі «Франсуа Турнье» падала заяву у «Белкустпромсоюз» для арганізацыі талакі па вытворчасці прадукцыі з пластмасы, пасля чаго ў 1925 талака «Спартак» пачала сваю дзейнасць у Мінску, а ў 1927 быў прыняты яе Статут. У талацэ вырабляліся жаночыя грабяні, грабянцы, гузікі і іншыя дробныя побытавыя тавары.

Пасля нацыяналізацыі талака «Спартак» была ўлучана ў склад дзяржаўнай галантарэйнай фабрыкі «Беларуска». Новая фабрыка пачала працу 1 сакавіка 1929 і складалася з двух карпусоў: першы вырабляў гузікі, другі — грабяні. З нагоды пятнаццатых угодак Кастрычніцкай рэвалюцыі, фабрыцы ў лістападзе 1932 было прысвоена імя вайскавода грамадзянскай вайны М. В. Фрунзе. Спецыялізацыя прадпрыемства засталася ранейшай: «Грабяні 1573800 шт., воласатрымацелі 3400 шт., гузікі 130879 шт., і іншыя галантарэйныя вырабы». Фабрыка прапрацавала да пачатку Вялікай Айчыннай вайны: пасля налёту нямецкай авіяцыі на Мінск 23 чэрвеня 1941 ўсе асноўныя цэхі прадпрыемства былі знішчаны.

У 1945 былі пачаты працы па аднаўленні фабрыкі ў паўразбураных памяшканнях былога дражджавога заводу. Пасля таго, як вытворчасць была запушчана, асартымент фабрыкі пашырэў: з 1950 камбінат стаў выпускаць торбы з скуразамяніцеля, прагумаваныя жаночыя плашчы, дзіцячыя накідкі. У 1960 па рашэнні Савета міністраў БССР фабрыка імя М. В. Фрунзе стала спецыялізавацца ў вытворчасці швейнай галантарэі і фурнітуры (спражкі, гузікі). У 1964 на прадпрыемстве адбылася поўная змена асартыменту: фабрыка цалкам перайшла на пашыў прадметаў жаночага туалета.

11 верасня 1969 па загадзе міністэрства лёгкай прамысловасці фабрыка была пераназвана ў мінскае вытворчае швейнае аб'яднанне «Камсамолка». Прадпрыемства выпускала бюстгальтары, паясы, паўкарсеты, грацыі з шаўковых, баваўняных тканін і эластычных палотнаў, вырабы для нованароджаных і дзяцей ясельнага і школьнага ўзросту, гальштукі. У лістападзе 1970 быў уведзены ў эксплуатацыю новы вытворчы корпус па вуліцы Новавіленская, 28, у якім і дагэтуль знаходзяцца вытворчыя цэхі, а таксама галоўны офіс кампаніі «Мілавіца».

У 1991 на базе Мінскага вытворчага аб'яднання «Камсамолка» былі створаны два самастойныя прадпрыемствы з правам юрыдычнай асобы: Мінская швейная фірма «Мілавіца» і Маладзечанская швейная фабрыка «Камсамолка». У 1992 фірма «Мілавіца» атрымала статут акцыянернага таварыства без удзелу дзяржавы, кантрольны пакет акцый належаў калектыву прадпрыемства. У 1996 «Мілавіца», паводле рашэння збору акцыянераў і на падставе рашэння «Мінгарвыканкама», была пераназвана ў Закрытае акцыянернае таварыства «Мілавіца».

Паходжанне назвы[правіць | правіць зыходнік]

Калі ў 1991 супрацоўнікі кампаніі звярнуліся ў Саюз пісьменнікаў Беларусі з просьбай дапамагчы прыдумаць новую назву для кампаніі, то пісьменнікам Уладзімірам Паўлавым было прапанавана назва «Мілавіца».

Старажытныя славяне словам «Мілавіца» звалі планету Венеру, а аднайменная багіня лічыцца знакам кахання і ўвасабленнем жаночай прыгажосці.

Прадукцыя[правіць | правіць зыходнік]

Пад брэндам Milavitsa выпускаюцца наступныя віды прадукцыі:

  • жаночая ніжняя бялізна
  • купальнікі
  • трыкатажныя вырабы

Прадуктовы партфель Мілавіцы ўключае гарсэтныя вырабы, пасавую групу, карэктуючую бялізну, купальнікі, бялізну для сну і адпачынку. Калекцыя Milavitsa падзяляецца на: класічную, модную і калекцыю купальнікаў. Пад маркай Aveline выпускаюцца гарсэтныя вырабы, пасавая група, карэктуючая бялізна, а пад маркай Hidalgo лінія мужчынскай бялізны.

Гандлёвая сетка[правіць | правіць зыходнік]

Фірменныя крамы кампаніі адкрыты ў 19 краінах свету, уключаючы Расію, Беларусь, Украіну, Казахстан, Малдову, Германію, Славенію, Латвію, Літву, Эстонію, Грузію, Арменію, Азербайджан, Кіргізію, Узбекістан, Туркменістан, Іран, ПАР, Бельгію.

У Расіі дзейнічае больш 300 крам, на Украіне — 80, у іншых краінах СНД і на тэрыторыі Еўрасаюза — больш 120. У Беларусі працуе 51 фірменная крама, пятнаццаць з якіх размешчаны ў Мінску.

Спонсарства[правіць | правіць зыходнік]

У 2010 кампанія «Мілавіца» стала генеральным партнёрам жаночай нацыянальнай каманды Беларусі па баскетболе. У 2012 - афіцыйным спонсарам чэмпіянату Беларусі сярод жаночых каманд па пляжным валейболе.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]