Мінас Карапетавіч Авецісян

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Мінас Карапетавіч Авецісян
арм.: Մինաս Ավետիսյան
Партрэт
Род дзейнасці: мастак
Дата нараджэння: 20 ліпеня 1928(1928-07-20)
Месца нараджэння:
Дата смерці: 23 лютага 1975(1975-02-23) (46 гадоў)
Месца смерці:
Жонка: Gayane Mamajanyan[d]
Дзеці: Narek Avetisyan[d]
Альма-матар:
Узнагароды і прэміі:
Commons-logo.svg Мінас Карапетавіч Авецісян на Вікісховішчы

Мінас Карапетавіч Авецісян (арм.: Մինաս Ավետիսյան; 20 ліпеня 1928, с. Джаджур, Ахуранскі раён, Армянская ССР24 лютага 1975, Ерэван, Армянская ССР) — армянскі мастак.

Паміж 1960 і 1975 гадамі Авецісян стварыў каля 500 палотнаў, амаль гэтулькі ж малюнкаў, 20 вялікіх фрэсак і праектаў для больш за дзясятка тэатральных уяўленняў. Яго мастацтва заняло ганаровае месца ў гісторыі сусветнага малярства.

Спітакскае землетрасенне 1988 года знішчыла частку яго фрэсак у Ленінакане і дом-музей мастака ў яго роднай вёсцы Джаджур.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў сялянскай сям'і.

  • 19471952 — вучыўся ў Ерэванскім мастацкім вучылішчы імя Ф. Тэрлемезяна.
  • 19521954 — вучыўся ў Ерэванскім мастацка-тэатральным інстытуце.
  • 19521954 — вучыўся ў Ленінградскім інстытуце малярства, разьбярства і дойлідства імя І. Е. Рэпіна, дзе адным з яго галоўных настаўнікаў быў Б. У. Ёгансон.
  • З 1960 — жыў у Ерэване.
  • 1962 — экспазіцыя «Пяць мастакоў» у Ерэване, якая прынесла яму шырокую папулярнасць.
  • 1968 — званне Заслужанага мастака Арменіі.
  • 2 студзеня 1972 — пажар у майстэрні мастака ў Ерэване.

Загінуў пры наездзе аўтамабіля на ходнік 24 лютага 1975 года. Многія мяркуюць, што Мінас быў забіты[1].

Памяць[правіць | правіць зыходнік]

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

У спелых творах Мінаса Авецісяна, каларыстычна-кантрасных, напісаных буйным экспрэсіўным мазком, знайшлі новае жыццё прынцыпы фавізма. Заўважны водгук у яго творах знайшлі і традыцыі закаўказскага сярэднявечнага мастацтва. Працы майстра, што спалучаюць асаблівую колера-насычанасць з эпічным драматызмам вобразнага ладу — краявіды, аўтапартрэты, жанрава-сімвалічныя сельскія матывы — успрымаліся на афіцыйных выставах як прарывы да волі эстэтычнага самавыяўлення. Тым самым Мінас Авецісян, хоцб і імкнучыся ў цэлым хутчэй да французскага мадэрну і ранняга авангарда пачатку XX стагоддзя, збліжаўся з сучасным яму расійскім «суровым стылем». Паспяхова выступаў таксама як тэатральны мастак і маляр-манументаліст.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]