Мінскае пагадненне

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Мінскі пратакол
Пратакол па выніках кансультацый Трохбаковай кантактнай групы адносна сумесных крокаў, накіраваных на імплементацыю мірнага плана
Тып дагавора пагадненне пра спыненне агню
Дата падрыхтоўкі 1 верасня 2014
Дата падпісання 5 верасня 2014
Месца падпісання
Набыў моц 5 верасня 2014
Тэрмін дзеяння бестэрміновы
Падпісалі Хайдзі Тальявіні (пасярэднік),
Леанід Кучма,
Міхаіл Зурабаў
Бакі (АБСЕ)
Украіна,
Расія
Статус дзеючы
Умовы Вызваленне закладнікаў; вывад з Украіны расійскіх вайсковых злучэнняў і ўзбраення, таксама баевікоў і наймітаў; амністыя расійскіх пасобнікаў
Мова руская

Мінскае пагадненне — пагадненне аб спыненні агню паміж украінскім урадам і самаабвешчанымі рэспублікамі Данбаса (ДНР і ЛНР), якое было дасягнута ў Мінску 5 верасня 2014 года. Рэжым спынення агню ўступіў у сілу з 18:00 па мясцовым часе[1]. Таксама пагадненне ўключала ў сябе абмен палоннымі, захопленымі абедзвюма бакамі канфлікту. Усяго пратакол пагаднення ўтрымліваў 12 пунктаў.

Перадгісторыя[правіць | правіць зыходнік]

23 чэрвеня 2014 г. у Данецку прайшла першая сустрэча трохбаковай камісіі, у якой удзельнічалі Леанід Кучма, Міхаіл Зурабаў, Хайдзі Тальявіні, а таксама Віктар Медзвядчук, Алег Цароў і Аляксандр Барадай[2]. Бакі змаглі дамовіцца толькі аб спыненні агню да 27 чэрвеня[3]. На той перыяд прадстаўлены мірны план прэзідэнта П. Парашэнка, які складаўся з 15 пунктаў і прадугледжваў вывад незаконных узброеных фарміраванняў з тэрыторыі Украіны, раззбраенне сепаратыстаў, частковую амністыю, аднаўленне работы мясцовых органаў улады пры абмежаванай дэцэнтралізацыі і захаванні правоў рускай мовы[4]. П. Парашэнка паведаміў, што звярнуўся да прэзідэнта Беларусі Аляксандра Лукашэнкі з просьбай садзейнічаць у правядзенні ў Мінску 31 ліпеня пасяджэння трохбаковай кантактнай групы па ўрэгуляванні сітуацыі на Данбасе пры ўдзеле экс-прэзідэнта Украіны Леаніда Кучмы, пасла Расіі Міхаіла Зурабава і прадстаўніка АБСЕ. Украінскі бок прапанаваў украінскі бок прапануе вынесці на абмеркаванне кантактнай групы два пытанні: аб вызваленні ўсіх заложнікаў, якія застаюцца ў сепаратыстаў і аб забеспячэнні допуску міжнародных экспертаў на месца падзення самалёта Boeing 777[5].

Удзельнікі кантактнай групы[правіць | правіць зыходнік]

Склад пратакола[правіць | правіць зыходнік]

  1. Забяспечыць неадкладнае двухбаковае спыненне прымянення зброі.
  2. Забяспечыць маніторынг і верыфікацыю з боку АБСЕ рэжыму непрымянення зброі.
  3. Ажыццявіць дэцэнтралізацыю ўлады, у тым ліку шляхам прыняцця Закона Украіны «Аб часовым парадку мясцовага самакіравання ў асобных раёнах Данецкай і Луганскай абласцей» (Закон аб асаблівым статусе).
  4. Забяспечыць пастаянны маніторынг на расійска-ўкраінскай дзяржаўнай мяжы і верыфікацыю з боку АБСЕ са стварэннем зоны бяспекі ў памежных раёнах Украіны і Расійскай Федэрацыі.
  5. Неадкладна вызваліць усіх закладнікаў і асоб, якія незаконна ўтрымліваюцца.
  6. Прыняць закон аб недапушчэнні пераследу і пакарання асоб у сувязі з падзеямі, якія адбыліся ў асобных раёнах Данецкай і Луганскай абласцях Украіны.
  7. Працягнуць інклюзіўны агульнанацыянальны дыялог.
  8. Прыняць меры для паляпшэння гуманітарнай сітуацыі на Данбасе.
  9. Забяспечыць правядзенне датэрміновых мясцовых выбараў у адпаведнасці з Законам Украіны «Аб часовым парадку мясцовага самакіравання ў асобных раёнах Данецкай і Луганскай абласцей» (Закон аб асаблівым статусе).
  10. Вывесці незаконныя ўзброеныя фармаванні, ваенную тэхніку, а таксама баевікоў і наймітаў з тэрыторыі Украіны.
  11. Прыняць праграму эканамічнага адраджэння Данбаса і аднаўлення жыццядзейнасці рэгіёна.
  12. Даць гарантыі асабістай бяспекі для ўдзельнікаў кансультацый[8].

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі