Мінская акруга

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Мінская акруга
Краіна

Сцяг СССР СССР

Статус

акруга

Уваходзіць у

Беларуская ССР

Адміністрацыйны цэнтр

Мінск

Дата ўтварэння

1924

Афіцыйныя мовы

беларуская, руская

Насельніцтва (1926)

539 5 тыс,

Нацыянальны склад

беларусы — 79,8%; яўрэі — 13,1%; рускія — 3,1%; палякі — 2,5%

Плошча

10,9 тыс. км²

ліпень 1930

Мінская акруга — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка Беларускай ССР, што існавала з ліпеня 1924 па ліпень 1930 года. Адміністрацыйны цэнтр — горад Мінск (тады Менск).

Першапачаткова ўключаў 11 раёнаў: Заслаўскі, Койданаўскі, Лагойскі, Астрашыцка-Гарадоцкі, Пухавіцкі, Самахвалавіцкі, Смілавіцкі, Смалявіцкі, Уздзенскі, Чэрвеньскі, Шацкі.

У чэрвені 1927 года ў склад Мінскай акругі ўвайшлі 8 раёнаў скасаваных Барысаўскай і Слуцкай акруг: Бягомльскі, Бярэзінскі, Барысаўскі, Грэскі, Зембінскі, Капыльскі, Плешчаніцкі, Халопеніцкі.

У жніўні — верасні 1927 Шацкі і Зембінскі раёны былі скасаваныя.

Акруга скасаваная ў ліпені 1930, як і большасць.

Паводле дадзеных перапісу 1926 года колькасць насельніцтва складала 539,5 тыс. чал. У тым ліку беларусы — 79,8 %; яўрэі — 13,1 %; рускія — 3,1 %; палякі — 2,5 %.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Белорусская ССР: Краткая энциклопедия — Мн.: Гл. ред. Белорус. Сов. Энциклопедии, 1979. — Т. 1. — 768 с.