Перайсці да зместу

Мірт звычайны

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Мірт звычайны
Батанічная ілюстрацыя з кнігі О. В. Тамэ «Flora von Deutschland, Österreich und der Schweiz», 1885
Батанічная ілюстрацыя з кнігі О. В. Тамэ «Flora von Deutschland, Österreich und der Schweiz», 1885
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Myrtus communis L., Sp. Pl. 1: 471 (1753)

Сінонімы
Падвід
  • Myrtus communis subsp. tarentina (L.) Nyman

Сістэматыка
на Віківідах

Выявы
на Вікісховішчы
ITIS  506164
NCBI  119949
EOL  2508590
GRIN  t:24898
IPNI  599719-1
TPL  kew-132410

Мірт звыча́йны[1] (Myrtus communis) — вечназялёная кветкавая расліна роду Мірт (Myrtus) сямейства Міртавыя (Myrtáceae).

Батанічнае апісанне

[правіць | правіць зыходнік]
Кветкі
Плады
Паштовая марка Ізраіля

Невялікае дрэва або куст вышынёй да 3—4[2] метраў. Маладыя парасткі чатырохгранныя, злёгку валасістыя[2]. Лісце супраціўнае, 2—5 см даўжынёй і 1—2 см шырынёй[2], цёмна-зялёнае, яйцападобна-ланцэтнае, скурыстае, з суцэльным краем. Кветкі з пяццю пялёсткамі, да 2 см у дыяметры[2], адзіночныя, белага колеру, духмяныя. Плод — ягада чорнага[1] (цёмна-сіняга[3][2]) колеру.

Арэал і экалогія

[правіць | правіць зыходнік]

Мірт звычайны распаўсюджаны ў Паўднёвай Еўропе, Паўночнай Афрыцы, астравах Міжземнамор’я, Азорскіх астравах. Часта вырошчваецца як дэкаратыўная расліна ў рэгіёнах з субтрапічным кліматам. Святлолюбівая расліна. Сустракаецца ў падлесках дубовых і хваёвых лясоў, у хмызняковых зарасніках[2]. Цвісці і пладаносіць пачынае ва ўзросце 4—5 гадоў[2]. У прыродзе апыляецца насякомымі[3]. Размнажаецца чаранкамі і насеннем[2].

Гаспадарчае значэнне

[правіць | правіць зыходнік]

Дэкаратыўная расліна ў адкрытым грунце і ў хатніх умовах. У культуры з 1853 года[2]. У лісці мірта звычайнага маюцца фітанцыды і да 0,5 % эфірнага алею, які выкарыстоўваецца ў медыцыне і парфумерыі[1].

  • Мірт звыча́йны // Энцыклапедыя прыроды Беларусі. У 5-і т. Т. 3. Катэнарыя — Недайка / Рэдкал. І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш. Мн.: БелСЭ імя Петруся Броўкі, 1984. — С. 390.  588 с., іл. 10 000 экз.
  • Мірт // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 10: Малайзія — Мугаджары / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. Мн. : БелЭн, 2000. — Т. 10. — С. 471. — 544 с. 10 000 экз. ISBN 985-11-0035-8. ISBN 985-11-0169-9 (т. 10).
  • Головкин Б. Н., Колобов Е. С., Костюченко Л. П. Мирт // Всё о комнатных растениях (руск.). — 4-е изд. М.: Айриспресс, 2005. — С. 219—220. — 368 с. 12 000 экз. ISBN 5-8112-1143-0.
  • Мирт — Myrthus L. (Миртовые — Myrtaceae) // Комнатные растения : Кн. для любителей-цветоводов : Справочник (руск.) / Б. Н. Головкин и др.; Под ред. Б. Н. Головкина. М.: Лесная промышленность, 1989. — С. 242. — 429 с. ISBN 5-7120-0178-0.
  • Анненковъ Н. И. Ботаническій словарь. — СПб.: Имп. Академія наукъ, 1878. — С. 222.
  • Ми́рт, мирта // Биологический энциклопедический словарь (руск.) / Гл. ред. М. С. Гиляров; Редкол.: А. А. Баев, Г. Г. Винберг, Г. А. Заварзин и др. М.: Сов. энциклопедия, 1986. — С. 365. — 831 с. 100 000 экз.