Міхась Даніленка

Міхась Даніленка
Міхась Даніленка
Асабістыя звесткі
Псеўданімы	M. Pjatroŭ і M. Verasaŭ
Дата нараджэння	28 кастрычніка 1922
Месца нараджэння	Ястрабка, Рэчыцкі павет, Гомельская губерня, РСФСР;
Дата смерці	22 лютага 2019 (96 гадоў)
Месца смерці	Пустая Града, Каўпенскі сельсавет, Лоеўскі раён, Гомельская вобласць, Беларусь;
Пахаванне	Пустая Града;
Грамадзянства	Беларусь;
Альма-матар	Рэчыцкае педагагічнае вучылішча (1941); Гомельскі педагагічны інстытут імя В. П. Чкалава (1952);
Месца працы	Гомельская праўда;
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці	пісьменнік, публіцыст
Грамадская дзейнасць
Член у	Саюз пісьменнікаў СССР; Саюз беларускіх пісьменнікаў;
Узнагароды	;

Міхась (Міхаіл Пятровіч) Даніленка (28 кастрычніка 1922, в. Ястрабка, Лоеўскі раён — 22 лютага 2019, в. Пустая Града, Лоеўскі раён) — беларускі пісьменнік.

Біяграфія

Нарадзіўся ў сялянскай сям’і. Скончыў Рэчыцкае педагагічнае вучылішча (1941), мабілізаваны ў Чырвоную Армію. Ваяваў на Паўднёва-Заходнім фронце, у маі 1942, непадалёку ад станцыі Мікалаеўка (Украіна), быў кантужаны і трапіў у палон. У сакавіку 1944 года ўцёк з лагера ваеннапалонных, са жніўня 1945 года зноў у дзеючым войску.

Працаваў настаўнікам Казярожскай 7-гадовай школы Лоеўскага раёна. Скончыў у 1952 годзе завочна Гомельскі педагагічны інстытут. У 1952—1982 — супрацоўнік газеты «Гомельская праўда». З 1983 жыў у в. Пустая Града Лоеўскага раёна.

Член Саюза пісьменнікаў Беларусі з 1950 года.

Памёр 22 лютага 2019 года ў вёсцы Пустая Града Лоеўскага раёна. Пахаваны, відаць, там жа^[2].

Творчасць

Дэбютаваў апавяданнем у 1940. Аўтар зборнікаў аповесцей і апавяданняў «Мая песня» (1952), «Майская навальніца» (1959), «Наваселле» (апавяданні і нарысы, 1964), «Наш дом» (1971), «Запаветны акіян» (1972), «Маці Мар’я» (1976), «Журлівіца» (1980), «Родная зямля» (1982); кніг прозы для дзяцей «Вернасць слову» (1956), «Зачараваны гарлачык» (1961), «На вуліцы Сонечнай» (1963), «Ключы бабулі Зімы» (1986).

Узнагароды

Узнагароджаны ордэнам Айчыннай вайны II ступені і медалямі. Адзначаны дзвюма граматамі ВС БССР.

Памяць

1 ліпеня 2025 года на будынку рэдакцыі газеты «Гомельская праўда» (Гомель, вул. Палеская, 17а) урачыста адкрыта памятная дошка ў гонар пісьменнікаў, паэтаў і журналістаў, творчы лёс якіх звязаны з дадзеным выданнем: Іван Шамякін, Раман Сабаленка, Паўлюк Трус, Анатоль Грачанікаў, Павел Прануза, Міхась Даніленка, Аляксандр Капусцін, Мікола Мятліцкі^[3]^[4].

Крыніцы

↑ ^а ^б Národní autority České republiky Праверана 8 чэрвеня 2022.
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863"></a>
↑ Даніленка Міхась – Белліт (бел.) (17 кастрычніка 2023). Праверана 23 жніўня 2024.
↑ Любовь и память связывают навечно: на здании «Гомельскай праўды» торжественно открыли памятную доску в честь писателей, творческая судьба которых связана с газетой (нявызн.). Гомельская праўда.
↑ Памятную доску в честь писателей открыли на здании редакции «Гомельской правды» (нявызн.).

Літаратура

Даніленка Міхась // Беларускія пісьменнікі (1917—1990): Даведнік / Склад. А. К. Гардзіцкі. Нав. рэд. А. Л. Верабей. — Мн.: Мастацкая літаратура, 1994. — 653 с.: іл. — 22 000 экз. — ISBN 5-340-00709-X.
Даніленка Міхась // Беларускія пісьменнікі: Біябібліяграфічны слоўнік. У 6 т. / пад рэд. А. І. Мальдзіса. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя, 1992—1995.
Кручэнка Т. Почырк сталага майстра // Гомельская праўда № 167, 2007 кастр. 27.

[_977804f4f1974ef0-1] а ^б Národní autority České republiky Праверана 8 чэрвеня 2022.
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863"></a>

[2] Даніленка Міхась – Белліт (бел.) (17 кастрычніка 2023). Праверана 23 жніўня 2024.

[3] Любовь и память связывают навечно: на здании «Гомельскай праўды» торжественно открыли памятную доску в честь писателей, творческая судьба которых связана с газетой (нявызн.). Гомельская праўда.

[4] Памятную доску в честь писателей открыли на здании редакции «Гомельской правды» (нявызн.).

[1]

[2]

[3]

[4]