Міхась Зуй

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Міхась Зуй
Род дзейнасці: палітык
Дата нараджэння: 23 кастрычніка 1909(1909-10-23)
Месца нараджэння:
Дата смерці: 24 красавіка 1995(1995-04-24) (85 гадоў)

Міхась (Міхаіл Міхайлавіч) Зуй (23 кастрычніка 1909, в. Вялікае Сяло, Германаўская воласць, Дзісенскі павет (цяпер Шаркоўшчынскі раён, Віцебская вобласць) — 24 красавіка 1995) — беларускі грамадскі і палітычны дзеяч.

Біяграфічныя звесткі[правіць | правіць зыходнік]

Вучыўся ў рускіх і польскіх школах, скончыў сем класаў. Да беларускага руху далучыўся ў 1930-х г., кіраваў суполкай польскага «Кола вясковай моладзі», у рамках якога праводзіў беларускую культурніцкую працу. У 1940-41 г. вучыўся ў сельскагаспадарчым паляводчым тэхнікуме ў Глыбокім. 3 восені 1941 — старшыня Беларускай народнай самапомачы ў Германавічах. 3 лістапада 1941 — старшыня Германаўскай воласці. У маі 1942 прызначаны начальнікам Шаркоўшчынскага павета. 3 1943 — сябра Беларускай незалежніцкай партыі (БНП), пазней — сябра ЦК БНП. Удзельнік Другога Усебеларускага кангрэса. Са жніўня 1944 — у ваеннай школе «Дальвіц» (таксама вядомай як беларускі дэсантны батальён «Дальвіц»), камандзір звяза, лейтэнант. Пасля раззбраення батальёна ў Чэхіі затрыманы савецкімі вайскоўцамі. Мабілізаваны ў Чырвоную Армію, восенню 1945 на тэрыторыі Польшчы дэзертыраваў. У 1945-48 г. жыў на нелегальным становішчы ў Польшчы. Напрыканцы чэрвеня 1948 перабраўся ў амерыканскую зону акупацыі Берліна, у пачатку восені з дапамогай сяброў па БНП выляцеў у брытанскую зону акупацыі Германіі. Жыў у беларускім лагеры ДП у Ватэнштэце. Член ЦК Замежнага сектара БНП. Са жніўня 1949 — у Аўстраліі, жыў у Сіднеі. Кіраўнік Дэлегатуры БЦР у Аўстраліі (з 1952). Адзін з кіраўнікоў Беларускага вызваленчага фронту. На XIX Пленуме БЦР у 1987 быў абраны прэзідэнтам БЦР. Пахаваны на могілак Роквуд у Сіднеі.

Бібліяграфія[правіць | правіць зыходнік]

  • Зуй М. Мая аўтабіяграфія // Вяртаньне БНП. Асобы й дакумэнты Беларускай Незалежніцкай Партыі. — Менск — Слонім: БГАКЦ, 1998. С. 71-82.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Соловьев А. Белорусская Центральная Рада: создание, деятельность, крах. — Мн.: Навука і тэхніка, 1995. С. 157;
  • Вежан Я. [Ёрш С.] Памёр Міхась Зуй // Пагоня (Гродна), 1995. № 23, 16-22 чэрвеня;
  • Ёрш С. Лісты прэзыдэнта // Пагоня, 1995, № 46, 8-14 сьнежня;
  • Ёрш С. Успамін пра Міхася Зуя // Ніва, 1996, № 39, 29 верасня;
  • Лісты прэзыдэнта // Вяртаньне БНП. Асобы й дакумэнты Беларускай Незалежніцкай Партыі. — Менск — Слонім: БГАКЦ, 1998. С. 69-83;
  • Гардзіенка Н. Беларусы ў Аўстраліі. Да гісторыі дыяспары. — Мінск: «Беларускі кнігазбор», 2004. С. 422-423.