Міхал Кезгайлавіч

Міхал Кезгайлавіч
Міхал Кезгайлавіч
	; Задора
канцлер вялікі літоўскі
	1446 — 1476
Пераемнік	Алехна Судзімонтавіч
намеснік смаленскі[d]
	1451 — 1458
Папярэднік	Пётр Сенька Гедыгольдавіч
Пераемнік	Івашка Вяжэвіч[d]
Нараджэнне	1405
Смерць	не раней за 17 кастрычніка 1476; Вільня, Віленскае ваяводства, Вялікае Княства Літоўскае;
Род	Кезгайлы
Бацька	Кезгайла Валімонтавіч
Грамадзянства	Вялікае Княства Літоўскае;

Міхал Кезгайлавіч (? — 1476) — літоўскі баярын, сын Кезгайлы. Канцлер вялікі літоўскі (з 1446), адначасова намеснік смаленскі (1450—1458) і ваявода віленскі (з 1459).

Біяграфія

З літоўскага баярскага роду Кезгайлаў герба «Задора». Сын кашталяна віленскага Кезгайлы Валімонтавіча. Брат Яна і Дабяслава.

Быў прыбліжаным вялікага князя Казіміра, у часы яго адсутнасці кіраваў дзяржаўнымі справамі.

Ад вялікага князя Казіміра Ягелончыка атрымаў частку Лукомльскай воласці (пазнейшы маёнтак Халопенічы), Дварэц і Ельню ў Новагародскім павеце, Бакштанскую воласць (пазнейшыя Дукора і Смілавічы) у Менскім павеце, у 1465 — Любчу, а таксама Ракаў з складу Заслаўскага княства^[2].

Выступаў супраць Фларэнційскай уніі, хоць і быў каталіком^[3]. Фундаваў родавую Кезгайлаўскую капліцу Дабравешчання Найсвяцейшай Дзевы Марыі ў Віленскай кафедры^[4]. Не пакінуў нашчадкаў.

Крыніцы

↑ Пятраўскас Р. Літоўская знаць у канцы XIV—XV ст.: Склад — структура — улада — 2 — Смаленск: 2014. — С. 252, 254. — 386 с. — ISBN 978-5-00076-015-4
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q26713381"></a>
↑ ЭнцВКЛ 2005.
↑ Spieralski Z. Michał Kieżgajło // Polski Słownik Biograficzny. T. XII. — Wrocław-Warszawa-Kraków, 1966—1967. S. 446.
↑ Semkowicz W. O litewskich rodach bojarskich zbratanych ze szlachtą polską w Horodle r. 1413 // Miesięcznik Heraldyczny. Organ Towarzystwa Heraldycznego we Lwowie. R. 6. Nr 11—12. 1913.

Літаратура

Насевіч В. Кезгайлы // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (гал. рэд.) і інш.; маст. З. Э. Герасімовіч. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. — Т. 2: Кадэцкі корпус — Яцкевіч. — С. 80. — 792 с. — ISBN 985-11-0378-0 (т. 2), ISBN 985-11-0315-2.
Насевіч В. Л. Генеалагічныя табліцы старадаўніх княжацкіх і магнацкіх беларускіх родаў 12-18 ст. — Мн.: БелЭН, 1993.

[_ff1c20c8601b6c18-1] Пятраўскас Р. Літоўская знаць у канцы XIV—XV ст.: Склад — структура — улада — 2 — Смаленск: 2014. — С. 252, 254. — 386 с. — ISBN 978-5-00076-015-4
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q26713381"></a>

[FOOTNOTEЭнцВКЛ2005-2] ЭнцВКЛ 2005.

[3] Spieralski Z. Michał Kieżgajło // Polski Słownik Biograficzny. T. XII. — Wrocław-Warszawa-Kraków, 1966—1967. S. 446.

[4] Semkowicz W. O litewskich rodach bojarskich zbratanych ze szlachtą polską w Horodle r. 1413 // Miesięcznik Heraldyczny. Organ Towarzystwa Heraldycznego we Lwowie. R. 6. Nr 11—12. 1913.

[1]

[2]

[3]

[4]