Міхаіл I Камнін Дука

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Міхаіл I Камнін Дука
Μιχαήλ Κομνηνός Δούκας
Міхаіл I Камнін Дука
Цар эпірскі
1205 — 1215
Пераемнік: Феадор Камнін Дука
 
Дзейнасць: патрыярх
Нараджэнне: XII стагоддзе
Смерць: 1215(1215)
Берат, Вобласць Берат, Албанія
Род: Камніны Дукі
Бацька: Іаан Дука
Дзеці: Канстанцін Камнін Дука,
Феадора Камніна Дука,
Марыя Камніна Дукіня,
Міхаіл II Камнін Дука 

Міхаіл I Камнін Дука (грэч.: Μιχαήλ Κομνηνός Δούκας; пам. 1215), якога часта памылкова называюць Міхаілам Ангелам — заснавальнік Эпірскага царства, які кіраваў ім з 1205 па 1215 года.

Паходжанне[правіць | правіць зыходнік]

Міхаіл быў незаконным сынам севастакратара Іаана Дукі, і быў кузенам адразу двух імператараў: Ісака II і Аляксея III. Такім чынам, у яго жылах цякла кроў адразу трох найбольш знатных візантыйскіх сямействаў: Анелаў, Дукаў і Камнінаў[1].

Да 1204 года Міхаіл паспеў пабываць губернатарам малаазійскай фемы Меласы і Меланаўдыян, але ў 1201 годзе перабег у Канійскі султанат, адкуль праводзіў спусташальныя набегі на сваю радзіму[2].

Здабыццё ўлады[правіць | правіць зыходнік]

У 1204 годзе, пасля ўзяцця Канстанцінопаля крыжакамі, Дука трапіў у світу Баніфацыя Манферацкага. Той атрымаў у сваё валоданне каралеўства Фесалонікі і Грэцыю. Па яго даручэнні ён адправіўся ў фему Нікопаліс, дзе мясцовыя архонты паўсталі супраць яе намесніка Сенекарыма. Той неўзабаве памёр, а Міхаіл ажаніўся з яго ўдавой (ці дачкой), тым самым стаўшы гаспадаром Эпіра[2].

У рэгіён знаходзілася мноства бежанцаў з Канстанцінопаля, Фесаліі і Пелапанеса, але на ніве збавіцеля рамеяў у Міхаіла з'явіўся канкурэнт. У Малой Азіі з'явілася Нікейская імперыя, главу якой Феадора I Ласкарыса падтрымліваў канстанцінопальскі патрыярх Іаан X Каматыр. Нягледзячы на супярэчнасці, нікеец адпусціў да Міхаіла яго брата Феадора, які пакляўся ў вернасці як самаму імператару, так і яго нашчадкам[1].

Дзяржавы, якія ўзніклі пасля захопу Канстанцінопаля ў 1204 годзе

Камнін аказваў сур'ёзнае супраціўленне нападам Баніфацыя, і выдаў сваю дачку за брата імператара Раманіі Генрыха Фландрскага. Варта адзначыць, што гэты крок не перашкодзіў яму заставацца ворагам лацінян. У 1210 годзе валадар Эпіра разам з венецыянцамі напаў на Фесалонікі, але Генрых змог адваяваць горад, і вымусіў Міхаіла заключыць саюз[2].

Міхаіл пачаў захоп стратэгічна важных гарадоў: у 1212 годзе ад лацінян быў вычышчаны фесалійскі горад Ларыса, у 1214 годзе венецыянцы страцілі Дырахій і Корфу. Таксама былі заняты порты ў Карынфскім заліве. У 1215 годзе Дука пачаў вайну супраць Сербіі, выступіўшы на баку Лацінскай імперыі і Другога балгарскага царства, але быў зарэзаны ва ўласнай пасцелі адным са слуг. Прастол яго царства перайшоў па спадчыне да яго брата Феадора Камніна Дукі[2].

Сям'я[правіць | правіць зыходнік]

Міхаіл I ажаніўся з дачкой, паводле іншай версіі — жонкай, намесніка фемы Нікопаліс Сенекарыма:

  • Канстанцін Камнін Дука, які памёр маладым.
  • Феадора Камніна Дука.
  • Марыя Камніна Дукіня — жонка Канстанціна Мелісіна.

Ад другой жонкі, чыё імя невядома, у Міхаіла было прынамсі адно дзіця:

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]