Накота

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Апрананне каня для цырымоніі (канадскія стоўні). Фота 1930 г.

Нако́та (Nakȟóta, Nakȟóda, Nakȟóna, літаральна "аб'яднанне") — агульная саманазва часткі сіўанскіх народаў Паўночнай Амерыкі.

Накота звычайна называюць сябе плямёны стоўні (Канада) і асінібойн (Канада і ЗША). Размаўляюць на дыялектах мовы дакота.

У навуковай літаратуры накота часцяком вылучаюць як асобную ўсходнюю галіну сіў, аднак словам накота таксама называлі сябе частка тэрытарыяльнай групы Tetonwan (увайшлі ў склад лакота) і тэрытарыяльнай групы Yanktonai (уваходзяць у склад дакота і часткова лакота). У мінулым, падобна іншым сіў, падзяляліся на асобныя качавыя супольнасці.

Галоўныя традыцыйныя заняткі — паўкачавая конегадоўля і паляванне.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]