Наложніца

З пляцоўкі Вікіпедыя
«Наложніца», карціна С. С. Саламко.

Наложніца — сталая палюбоўніца, звычайна залежная ад свайго палюбоўніка праз матэрыяльны стан або няволю.

У беларускіх перакладах Бібліі наложніцамі называліся жанчыны старазапаветных патрыярхаў, якія нараджалі іх дзяцей (Хетура). Паводле Бібліі, у цара Саламона было 300 наложніц (3Цар. 11:3).

З летапісаў вядома пра 700 наложніц кіеўскага князя Уладзіміра Святаславіча[1], аднак, ёсць сумненні ў пэўнасці гэтых звестак.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі