Народны фронт вызвалення Лівіі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Народны фронт вызвалення Лівіі
араб. الجبهة الشعبية لتحرير ليبيا
Ідэалогія Джамахірыя, Трэцяя сусветная тэорыя
Лідары Саіф аль-Іслам Кадафі[1]
Актыўная ў Лівія
Дата фарміравання 26 снежня 2016[2]
Саюзнікі Лiвiйская Нацыянальная Армiя
Праціўнікі Урад нацыянальнага адзінства, Шчыт Лівіі, Рэвалюцыйная брыгада Трыпалі
Колькасць членаў каля 120 чалавек[3] (па дадзеных на 4 кастрычніка 2017)
Удзел у канфліктах грамадзянская вайна ў Лівіі (з 2014)

Народны фронт вызвалення Лівіі (НФВЛ; الجبهة الشعبية لتحرير ليبيا)[4] — палітычная і ўзброенная групоўка лiвiйскix кадафістаў, якая сфармавалася 26 снежня 2016 года[2][5].

У кастрычніку 2017 года НФВЛ пацярпеў паразу ў сутыкненнях з брыгадай рэвалюцыянераў у Трыпалі[6], што 16 кастрычніка прывяло да ўзяцця ў палон аднаго з палявых камандзіраў Аль-Мабрука Эніша[6].

У сакавіку 2018 года Саіф аль-Іслам Кадафі, сын загінулага ў 2011 годзе лівійскага лідара М. Кадафі і лідар НФВЛ, абвесціў пра свой намер балатавацца на ўсеагульных выбарах у Лівіі ў гэтым жа годзе ад Народнага фронту вызвалення[1], якiя затым былi перанесяны на наступны год.

28 мая 2019 года брыгада Місураты распачала спробу захапіць паўднёвы раён Азізiя, ўтрымоўваны прыхільнікамі Джамахірыі. У выніку шматгадзіннага бою, брыгада страціла 19 чалавек забітымі, больш за 30 параненымі, 1 танк Т-55 поўнасцю знішчаны, а таксама бранявік турэцкай вытворчасці BMC Kirpi II (MRAP)[7].

6 ліпеня 2019 года Народны фронт вызвалення Лівіі далучыўся да ЛНА ў наступе на Трыпалі[8].

30 верасня ахдабійскі філіял групы выступіў з заявай, у якой адзначыў прагрэс Лівійскай нацыянальнай арміі супраць фракцый УНА, пацвердзіў падтрымку НВФЛ ЛНА і абвясціў паўстанне 2011 года як турэцка-катарскую змову[9].

3 лістапада ўдзельнікі НВФЛ правялі дэманстрацыю ў Бені Валідзе[10].

7 лютага 2020 года НВФЛ правёў у Тунісе панэльную дыскусію пад назвай «Роля Туніса ў развязанні лівійскага крызісу паміж замежнымі інтэрвенцыямі і глыбінёй прыналежнасці», на якой члены партыі абмеркавалі сітуацыю з бяспекай у Лівіі ў святле грамадзянскай вайны, а таксама асцярогі замежнай ваеннай інтэрвенцыі ў Лівіі. У мерапрыемствы прынялі ўдзел шэраг туніскіх палітычных партый[11].

Зноскі[правіць | правіць зыходнік]

  1. 1,0 1,1 In Saif hands: Gaddafi's son to run for Libya president. The New Arab (19 сакавіка 2018). Праверана 6 кастрычніка 2018.
  2. 2,0 2,1 Pro-Gaddafi Group Uncovered in Libyan Capital. Asharq Al-awsat (22 мая 2018). Праверана 6 кастрычніка 2018.
  3. Tripoli Revolutionaries Brigade fights off Gaddafi loyalists south of the capital. The Libya Observer (4 кастрычніка 2017). Праверана 6 кастрычніка 2018.
  4. Fetouri, Mustafa Gadhafi supporters arrested during peace talks in Tripoli. Al-Monitor (25 мая 2018). Праверана 6 кастрычніка 2018.
  5. H.A on Twitter.
  6. 6,0 6,1 Tripoli-based Special Deterrent Force apprehends Gaddafi-loyal armed group. The Libya Observer (16 кастрычніка 2017). Праверана 6 кастрычніка 2018.
  7. Бой за Триполи.
  8. Tobruk MP claims terrorists from Turkey support Tripoli government against Haftar (en-US) (6 ліпеня 2019). — «There are also reports that the Popular Front for the Liberation of Libya, a pro-Jamahiriya resistance organisation led by Saif al-Islam al-Gaddafi, the son of Brotherly Leader Muammar al-Gaddafi who was overthrown and murdered in 2011, is supporting the Tobruk-based forces.»
  9. In memory of the day of fulfillment.. Popular Front at ajdabiya: Saif al-Islam diagnosed the crisis since 2011, the last solution (en-US) (1 кастрычніка 2019).
  10. Supporters of Qaddafi Flag Rises in North of Libya (3 лістапада 2019).
  11. Tunisia - Foreign intervention and civil war in Libya at the discussion table of political parties (8 лютага 2020).

Спасылкi[правіць | правіць зыходнік]