Настальгія (фільм)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Настальгія
Nostalghia
Постар фільма
Жанр

драма

Рэжысёр

Андрэй Таркоўскі

Прадзюсар

Daniel Toscan du Plantier[d]

Аўтар
сцэнарыя

Андрэй Таркоўскі, Таніна Гуэра

У галоўных
ролях

Эрланд Юзефсан
Алег Янкоўскі

Аператар

Giuseppe Lanci[d][1]

Кампазітар

Клод Дэбюсі

Працягласць

121 хвіл.

Краіна

ІталіяФранцыяСССР

Мова

італьянская мова і руская мова

Год

1983

IMDb

ID 0086022

«Настальгія» (італ.: Nostalghia) — мастацкі фільм Андрэя Таркоўскага 1983 года. Атрымаў прыз за лепшую рэжысуру на Канскім фестывалі 1983 года. Аўтары сцэнарыя: Андрэй Таркоўскі, Таніна Гуэра.

Сюжэт[правіць | правіць зыходнік]

Рускі пісьменнік Андрэй Гарчакоў прыязджае ў Італію для вывучэння біяграфіі рускага кампазітара 18 стагоддзя Паўла Сасноўскага (яго прататып — Максім Беразоўскі). Ён і яго перакладчыца Яўгенія прыязджаюць у манастыр у Таскане. Там яна бачыць фрэскі П'ера дэла Франчэска. Андрэй застаецца ў машыне. Вакол яго Валь д'Орча . Ён хоча вярнуцца ў Расію. Але неназваныя абставіны перашкаджаюць яму. Далей яны едуць у гасцініцу. Яна здзіўлена, што ён адмаўляецца спаць з ёю і абражае яго, сцвярджаючы што мае лепшага каханка.

У мясцовай водалячэбніцы ў гонар Кацярыны Сіенскай Андрэй знаёміцца ​​з вар'ятам Даменіка. Назойлівая думка Даменіка — прайсці з запаленай свечак праз мінеральную крыніцу і тым самым выратаваць Свет. Яны збліжаюцца ад пакутлівай для іх адзіноты і неразумення з боку навакольных. Гуляючы 9 сімфонію Бетховена, Даменіка кажа, што матэматыкі памыляюцца, што 1+1 не будзе 2, але больш за 1, і даказвае гэта двума кроплямі аліўкавага алею. Пазней Андрэй даведаўся, што гэты чалавек жыў у лякарні для псіхічна хворых і выйшаў адтуль пасля краху фашызму. А потым замкнуў сваю сям'ю ў доме, каб выратаваць ад канца свету, пакуль іх не вызваліла мясцовая паліцыя, і цяпер жыве на вуліцы.

Падчас абстрактнага сну Андрэй бачыць іх усіх разам, перакладчыцу, сваю жонку і Мадону. Андрэй заканчвае даследаванні і хоча вярнуцца ў Расію. Яўгенія з'язджае і потым тэлефануе яму з Рыма, кажучы, што выпадкова сустрэла Даменіка, які хоча, каб Андрэй мінуў са свечкай сам. Перакладчыца з'яўляецца са сваім палюбоўнікам Віторыа, які здаецца зусім ёй не цікавіцца і да таго ж замяшаны ў сумніўных бізнес афёрах. Андрэй ідзе ў перасохлы басейн. Але прайсці з запаленай свечкай ад аднаго канца да іншага аказваецца не так проста. Яго сэрца недастаткова чыста, каб свечка гарэла. У гэты час Даменіка, стоячы на коннай статуі, прамаўляе пра сусветнае братэрства людзей і любоў да прыроды. Ён грае сімфонію № 9 і падпальвае сябе. У гэты ж самы час Андрэю ўдаецца прайсці са свечкай.

У ролях[правіць | правіць зыходнік]

  • Алег Янкоўскі — Гарчакоў,
  • Эрланд Юсефсан — Даменіка
  • Даміцыяна Джардана — Эўджэнія
  • Патрыцыя Тэрэна — жонка Гарчакова
  • Лаўра дэ Маркі — пакаёўка
  • Дэлія Бакарда — жонка Даменіка
  • Мілена Вукотыч

і іншыя

  1. 1,0 1,1 http://www.filmaffinity.com/en/film334429.html