Нафталін
| Нафталін | |
| Агульныя | |
|---|---|
| Сістэматычнае найменне | Нафталін |
| Хім. формула | C10Н8 |
| Фізічныя ўласцівасці | |
| Малярная маса | 128,17052 г/моль |
| Шчыльнасць | 1,14 г/см³ |
| Тэрмічныя ўласцівасці | |
| Тэмпература плаўлення | 80,26 °C |
| Тэмпература кіпення | 218 °C |
| Тэмпература ўспышкі | 79—87 °C |
| Класіфікацыя | |
| Рэг. нумар CAS | |
| PubChem | |
| Рэг. нумар EINECS | 202-049-5 |
| SMILES | |
| Рэг. нумар EC | 202-049-5 |
| RTECS | QJ0525000 |
| ChemSpider | |
Нафталін — араматычны вуглевадарод, С10Н8. Цвёрдае крышталічнае лятучае рэчыва з характэрным пахам, у вадзе не раствараецца, добра раствараецца ў бензоле, эфіры.
Хімічныя ўласцівасці
[правіць | правіць зыходнік]Нафталін часткова адпавядае правілу Хюкеля пра араматычнасць цыклічных злучэнняў, таму яго ўласцівасці падобны да ўласцівасцяў бензолу. Найперш, для нафталіну характэрны рэакцыі электрафільнага араматычнага замяшчэння (SEAr): сульфаванне, нітраванне, галагеніраванне і іншыя. Агулам, нафталін і іншыя кандэнсаваныя бензоідныя вуглевадароды больш актыўныя ў рэакцыях электрафільнага замяшчэння за бензол.[1]
Электрафільнае замяшчэнне
[правіць | правіць зыходнік]Сульфаванне
[правіць | правіць зыходнік]Сульфаванне нафталіну пры тэмпературы 60 °C ідзе незваротна з пераважным утварэннем 1-нафталінсульфакіслаты:
Але пры павышэнні тэмпературы ў рэакцыйнай сумесі накопліваецца больш тэрмадынамічна ўстойлівая 2-нафталінсульфакіслата, рэакцыя становіцца зваротнай, і ў выніку ўжо пры тэмпературы 160 °C у прадуктах 2-нафталінсульфакіслата пераважвае:
Нітраванне
[правіць | правіць зыходнік]Нафталін нітруецца HNO3 у растворы H2SO4 пры 60°С з утварэннем 1-нітранафталіну з прымешкам 2-нітранафталіну (1,7-4,5%). Далейшае нітраванне пры 80°C вядзе да ўтварэння сумесі 1,5- і 1,8-дынітранафталінаў у суадносінах 1:2.[2]
Хларыраванне
[правіць | правіць зыходнік]Хларыраванне вядуць, прапускаючы Cl2 ў расплаў нафталіну пры 110-120°С ў прысутнасці FeCl3. У якасці прадуктаў утвараецца 1-хлорнафталін з прымешкам 2-хлорнафталіну (утрымліванне прымешку каля 5%). Пры тэмпературы да 150°С атрымліваецца сумесь поліхларыдаў нафталіну (так званыя галаваксы).
Аднаўленне
[правіць | правіць зыходнік]У выніку меншай араматычнасці і большай ненасычанасці ў параўнанні з бензолам нафталін лягчэй уступае ў рэакцыі аднаўлення. вадарод далучаецца да малекулы нафталіну ў прысутнасці нікелю, і пры 200°С утвараецца 1,2,3,4-тэтрагідранафталін (тэтралін), а пры 300°С усе сувязі насычаюцца.
Акісленне
[правіць | правіць зыходнік]Нафталін акісляецца лягчэй за бензол. Пры ўздзеянні хромавага ангідрыду пры 25°С утвараецца 1,4-нафтахінон.
У прысутнасці аксіду ванадыю(V) нафталін акісляецца кіслародам паветра з утварэннем фталевага ангідрыду.
Фізічныя ўласцівасці
[правіць | правіць зыходнік]Шчыльнасць 1,14 г/см ³, тэмпература плаўлення 80,26 °C, тэмпература кіпення 218 °C, растваральнасць у вадзе прыкладна 30 мг/л, тэмпература ўспышкі 79—87 °C, тэмпература самазагарання 525 °C, малярная маса 128,17052 г/моль.
Атрыманне
[правіць | правіць зыходнік]Нафталін атрымліваюць з каменнавугальнай смалы і піролізам нафтапрадуктаў.
Ужыванне
[правіць | правіць зыходнік]Важная сыравіна хімічнай прамысловасці: прымяняецца для сінтэзу фталевага ангідрыду, тэтраліна, дэкаліна, разнастайных вытворных нафталіну.
Вытворныя нафталіну ўжываюць для атрымання фарбавальнікаў і выбуховых рэчываў, у медыцыне, у якасці інсектыцыда. Напрыклад, поліхларыды нафталіну выкарыстоўваюцца ў якасці электраізаляцыйных матэрыялаў.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Нафталін // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 11: Мугір — Паліклініка / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 2000. — Т. 11. — С. 216. — 560 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0188-5 (т. 11).
- Хімічны слоўнік навучэнца: Дапам. для вучняў / Б. Н. Качаргін, В. М. Макарэўскі, Л. Я. Гарнастаева, В. С. Аранская. — Мн.: Народная асвета, 2003. — С. 164. — 287 с. — 1 000 экз. — ISBN 985-12-0621-8.
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]- Інфармацыя на сайце ХиМиК.ру (руск.)
- ↑ Органическая химия : учебное пособие для вузов : в 3 т. Т.II / В. Ф. Травень.-2-е изд., перераб.-М. : БИНОМ. Лаборатория знаний, 2013.-517 с. : ил.-(Учебник для высшей школы).
- ↑ https://xumuk.ru/encyklopedia/2/2795.html?ysclid=mk8psxciqe214758428