Ніканор Зіноўевіч Назаранка

Ніканор Зіноўевіч Назаранка
Ніканор Зіноўевіч Назаранка
Дата нараджэння	28 ліпеня 1896
Месца нараджэння	Церская[d], Q19901064?, Маздокскі раён[d], Расія;
Дата смерці	1962
Грамадзянства	СССР;
Род дзейнасці	навуковец
Месца працы	Краснаярскі дзяржаўны педагагічны інстытут[d]; Курскі педагагічны інстытут[d]; МДУ імя А. А. Куляшова;
Навуковая ступень	кандыдат навук (1939)
Навуковае званне	дацэнт;
Альма-матар	Расійскі эканамічны ўніверсітэт імя Г. В. Пляханава (1928); Вышэйшы камуністычны інстытут асветы[d] (1934);
Узнагароды

Ніканор Зіноўевіч Назаранка (28 ліпеня 1896(1896-07-28), Церская^[d] — 1962) — вучоны-педагог, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. Кандыдат педагагічных навук (1939), дацэнт (1940).

Біяграфія

Ніарадзіўся ў 1896 годзе ў станіцы Церская ў сям’і казака.

Працаваў загадчыкам пачатковага вучылішча ў сяле Хасаў-Юрт (1914—1918), загадчыкам пачатковага вучылішча станіцы Прахадная (1918—1920), намеснікам старшыні і старшынёй Церскага валаснога камітэта (1920—1921), настаўнікам дзіцячага дома ў горадзе Сергіеў (1922—1923).

Вучыўся ў Маскоўскім інстытуце народнай гаспадаркі (1923—1928), пасля заканчэння якога, працаваў у народнай гаспадарцы СССР.

У 1934 скончыў Вышэйшы камуністычны інстытут асветы і зноў стаў працаваць у сістэме адукацыі. У 1935 годзе атрымаў пасаду дацэнта ў Краснаярскім педагагічным інстытуце.

З верасня 1940 года становіцца дацэнтам, а затым і загадчыкам кафедры педагогікі Магілёўскага педагагічнага інстытута, адначасова яго прызначаюць намеснікам дырэктара Інстытута па вучэбнай і навуковай рабоце.

З пачаткам Вялікай Айчыннай вайны ў чэрвені 1941 года пайшоў на фронт, служыў у шэрагах савецкай арміі да верасня 1945 года. Пасля заканчэння службы быў прызначаны дацэнтам і загадчыкам кафедры Курскага педагагічнага інстытута.

Са студзеня 1947 года працягвае сваю працоўную дзейнасць у Магілёўскім педагагічным інстытуце ў якасці намесніка дырэктара па навуковай і вучэбнай рабоце (загад № 1153/да ад 22 чэрвеня 1947 г.), дырэктара Магілёўскага дзяржаўнага педагагічнага і настаўніцкага інстытута (загад № 476/да ад 6 жніўня 1949 г.), загадчыка кафедры педагогікі (дазволена загадам № 7 па Міністэрству асветы Беларускай ССР ад 14 сакавіка 1949 г. выконваць абавязкі загадчыка кафедры па сумяшчальніцтве) да 1957 года, дацэнта кафедры педагогікі і псіхалогіі (1957—1961). Будучы загадчыкам кафедры, клапаціўся пра павышэнне якасці вучэбна-выхаваўчага працэсу, прымаў актыўны ўдзел у грамадскім жыцці інстытута, працаваў над доктарскай дысертацыяй «Арганізацыя і развіццё ўсеагульнага навучання ў РСФСР».

Узнагароды

Спасылкі