Нікола Карабаціч

Нікола Карабаціч
Нікола Карабаціч
	Nikola Karabatić
Агульная інфармацыя
Мянушка	Neo
Нарадзіўся	11 красавіка 1984 (42 гады); Ніш, Град Ніш[d], Q96481985?, Сацыялістычная Рэспубліка Сербія, СФРЮ;
Грамадзянства	Францыя; Сербія;
Рост	196 см
Вага	102 кг
Пазіцыя	разыгрывальнік
Інфармацыя пра клуб
Клуб	Пары Сен-Жэрмен
Нумар	33
Маладзёжныя клубы
1990—1992	Кальмар
1992—2000	То
2000—2002	Манпелье
Клубная кар’ера
2000—2005	Манпелье[d]
2005—2009	Кіль[d]
2009—2013	Манпелье[d]
2013	Пэй д’Экс[d]
2013—2015	Барселона
2015—2024	Пары Сен-Жэрмен[d]
Нацыянальная зборная
	Алімпійскія гульні
	Чэмпіянаты свету
	Чэмпіянаты Еўропы
	↑ Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў.; ↑ Колькасць гульняў і галоў за нацыянальную зборную ў афіцыйных матчах, адкарэктавана станам на 12 лютага 2017;
	Афіцыйны сайт
	Медыяфайлы на Вікісховішчы

Ніко́ла Караба́ціч (сербск.: Никола Карабатић, фр.: Nikola Karabatić; нар. 11 красавіка 1984 года, Ніш, Сацыялістычная рэспубліка Сербія, Сацыялістычная Федэратыўная Рэспубліка Югаславія) — французскі гандбаліст, ігрок клуба «Пары Сен-Жэрмен». Двухразовы алімпійскі чэмпіён (2008 і 2012), чатырохразовы чэмпіён свету (2009, 2011, 2015 і 2017) і трохразовы чэмпіён Еўропы (2006, 2010 і 2014) у складзе зборнай Францыі. Двойчы прызнаны найлепшым іграком свету (2007 і 2014).

Біяграфія

Нікола Карабаціч нарадзіўся ў Нішы ў сям'і харвата і сербкі. Бацька, Бранка Карабаціч, таксама прафесійны гандбаліст^[3]^[4]^[5], гуляў за «Жэлезнічар Ніш», дзе пазнаёміўся з будучай жонкай Радмілай^[6]. Калі Ніколу было 3 з паловай гады, сям'я пераехала ў Францыю, дзе Бранка атрымаў працу трэнера. У Францыі ў Ніколы нарадзіўся брат Лука^[4].

Кар'ера

Прафесійная кар'ера Карабаціча пачалася ў 2000 у французскім топ-клубе «Манпелье», з якім ён станавіўся чэмпіёнам у 2002, 2003, 2004, 2005 гадах і пераможцам Лігі чэмпіёнаў у 2003. У 2006, 2007 і 2008 Нікола Карабаціч станавіўся чэмпіёнам Германіі ў складзе «Кіля», з якім таксама перамог у Лізе чэмпіёнаў у 2007 годзе. У 2009 ён вярнуўся ў «Манпелье» і заваяваў яшчэ тры чэмпіёнскія тытулы (2010, 2011, 2012). У лютым — чэрвені 2013 выступаў за «Пэй д'Э», цяпер гуляе ў іспанскай «Барселоне».

У складзе французскай зборнай тройчы станавіўся чэмпіёнам Еўропы (2006, 2010 і 2014), двойчы — чэмпіёнам свету (2009 і 2011) і Алімпійскіх гульняў (2008 і 2012). На ЧЕ-2004 і ЧЕ-2007 уваходзіў у сімвалічную зборную «ўсіх зорак», у 2014 быў прызнаны найкаштоўнейшым іграком чэмпіяната.

Зноскі

↑ Who's Who in France — Paris: 1953. — ISSN 0083-9531; 2275-0908
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q5924723'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q90'></a>
↑ https://www.legifrance.gouv.fr/jorf/jo/1994/03/17/
↑ SVI SMO NAVIJALI ZA NAŠU HRVATSKU, Slobodna Dalmacija, July 21, 2003
1 2 http://www.glassrpske.com/sport/republika_srpska/Nikola-Karabatic-Zelim-zlato-u-rodnom-Nisu/52535.html Архівавана 25 студзеня 2018.
↑ http://www.youtube.com/watch?v=Uowbgsk-TaM
↑ Код куће говоримо само српски, Ilustrovana Politika, January 22, 2009 Архівавана 5 лютага 2009.

Спасылкі

На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Нікола Карабаціч
Афіцыйная старонка Архівавана 2 мая 2007.
Профіль Архівавана 14 лютага 2014. (фр.) на старонцы Французскай гандбольнай федэрацыі
Профіль (англ.) на старонцы «Барселоны»

[club-3] Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў.

[national-4] Колькасць гульняў і галоў за нацыянальную зборную ў афіцыйных матчах, адкарэктавана станам на 12 лютага 2017

[_5c02ba5656b0083c-1] Who's Who in France — Paris: 1953. — ISSN 0083-9531; 2275-0908
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q5924723'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q90'></a>

[_c1d1e8d11c046356-2] ttps://www.legifrance.gouv.fr/jorf/jo/1994/03/17/

[5] SVI SMO NAVIJALI ZA NAŠU HRVATSKU, Slobodna Dalmacija, July 21, 2003

[GlasSrpske-Karabatic-6] 1 2 http://www.glassrpske.com/sport/republika_srpska/Nikola-Karabatic-Zelim-zlato-u-rodnom-Nisu/52535.html Архівавана 25 студзеня 2018.

[7] ttp://www.youtube.com/watch?v=Uowbgsk-TaM

[8] Код куће говоримо само српски, Ilustrovana Politika, January 22, 2009 Архівавана 5 лютага 2009.

[1]

[2]

[* 1]

[* 2]

[3]

[4]

[5]

[6]