Німб
Німб (ад лац.: nimbus — воблака, туман) — ззянне ў выглядзе кола вакол галавы як сімвал святасці на абразах, карцінах рэлігійнага зместу ў хрысціянскім, ісламскім і будыйскім мастацтве[1].
Апісанне
[правіць | правіць зыходнік]Німб можа мець розную форму (круглую, трохвугольную, шасцівугольную і інш.) і розны колер. Асаблівым варыянтам з’яўляецца крыжаваны німб — круглы німб з укладзеным у яго крыжам. Гэта — адзін з найважнейшых атрыбутаў, які прыпісваецца толькі Хрысту на абразах і фрэсках як гістарычнай або сімвалічнай постаці.
Паходжанне і развіццё
[правіць | правіць зыходнік]Німб вядомы з антычнасці, пачынаючы з эпохі элінізму. У хрысціянскім мастацтве ён пачынае шырока выкарыстоўвацца з IV стагоддзя.
У ісламскім мастацтве, асабліва ў мініяцюрах, німб ужываецца пры выявах розных людзей, не абавязкова святых[2].
У візантыйскай традыцыі німбам часта абазначалі царскую асобу[3].
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ Беларуская энцыклапедыя: У 18 Т. 11: Мугір — Паліклініка / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2000—560 с.: іл. ISBN 985-11-0188-5 (т.11)
- ↑ Oxford Dictionary of Islam: use of halo in Persian and Ottoman miniatures
- ↑ Byzantine Art and Architecture: symbols of power and divinity