Ніна Персан
| Ніна Персан | |
|---|---|
| шведск.: Nina Persson | |
| | |
| Асноўная інфармацыя | |
| Дата нараджэння | 6 верасня 1974[1] (52 гады) |
| Месца нараджэння | |
| Краіна | |
| Муж | Nathan Larson[d] |
| Музычная дзейнасць | |
| Прафесіі | спявачка, аўтарка-кампазітар, актрыса, pop singer, музыкантка |
| Гады актыўнасці | з 1992 |
| Інструменты | вакал, клавішныя музычныя інструменты[d] і губны гармонік |
| Жанры | рок-музыка і поп-музыка |
| Лэйблы | Stockholm Records[d], Minty Fresh[d], Mercury Records[d], Universal Music Group, Polydor Records[d], Reveal Records[d], Nettwerk[d], Lojinx[d] і The End Records[d] |
| Грамадская дзейнасць | |
| Член у |
|
| Узнагароды |
Årets smålänning[d] (1996) Q118864592? (2002) Q118799214? (2002) Q118799190? (2002) Q118864321? (2002) Q26253195? (2015) Q118800909? (2016) Malmö City Culture Award[d] (2020) |
| lojinx.com/artists/nina-… | |
Ніна Элізабэт Персан (швед. Nina Elisabet Persson; ⓘ; 6 верасня 1974) — саліст і аўтар тэкстаў шведскага рок-гурта The Cardigans. Яна таксама працавала ў якасці сольнага выканаўцы, выпусціўшы два альбомы: адзін з A Camp[2], а другі пад сваім імем, а таксама выступала ў якасці запрошанага выканаўцы з некалькімі іншымі гуртамі.
Кар’ера
[правіць | правіць зыходнік]
Акцёрскі дэбют Персан адбыўся ў фільме «Om Gud Vill», які выйшаў у 2006 годзе.
Разам з музыкамі Нікласам Фрыске і Натанам Ларсан працавала над выпускам другой пласцінкі Colonia праекта A Camp, які да гэтага моманту пераўтварыўся ў гурт. Рэліз альбома адбыўся ў 2009 годзе. У падтрымку альбома гурт A Camp гастралявала па Еўропе і ЗША.
Яна з’яўляецца ў песні Manic Street Preachers «Your Love Alone Is Not Enough», якая заняла 2-е месца ў брытанскім чарце, з альбома Send Away the Tigers. Яна таксама ўдзельнічала ў калабарацыі Sparklehorse/Danger Mouse, альбом 2009 года Dark Night of the Soul, дзе спявала «Daddy’s Gone».
11 сакавіка 2011 года адбылася прэм’ера дакументальнага фільма з удзелам Ніны Персан, «Jag är min egen Dolly Parton» (Сама сабе Долі Партон) Рэжысёрам фільма выступіла шведка Джэсіка Нетэлбладт. Галоўнымі гераінямі фільма выступілі пяць шведскіх спявачак: Сесілія Нордлунд, Лота Венглен, Гудрун Хауксдотыр, Хелена Юсефсан і Ніна Персан.[3] Сярод тэм фільма згадваюцца барацьба з небяспечнай для жыцця хваробай, пошукі любові, страта і новаздабытую веры, а таксама спробы зачаць дзіця. У падтрымку DVD-рэлізу дакументальнага фільма і выхаду музычнага альбома кавераў на песні Долі Партон «Jag är min egen Dolly Parton» часова ўтварыўся калектыў Dollykollot, які складаецца з галоўных гераінь фільма, і ён даў некалькі канцертаў у Скандынавіі.
У 2012 годзе гурт The Cardigans аб’яднаўся, каб адправіцца ў тур па Еўропе і Азіі, прысвечаны іх альбому Gran Turismo 1999 года выпуску. На дадзены момант гурт зноў ўзяў перапынак у дзейнасці, і Ніна працуе над сольнымі праектамі.
Першы сольны альбом Персан, выдадзены пад яе ўласным імем Animal Heart, выйшаў 10 лютага 2014 года на незалежным брытанскім лэйбле Lojinx Records.[4]
Асабістае жыццё
[правіць | правіць зыходнік]Персан вырасла у Ёнчэпінге, Швецыя.[5] «Я вырасла ў акадэмічнай сям’і сярэдняга класа», — сказала Персан у 2014 годзе. «Я жыла на віле з садам. У мяне было два малодшыя браты».[6]
Яна не хацела быць музыкантам, у дзяцінстве яна цікавілася мастацтвам, у выніку чаго яна наведвала школу мастацтваў.[6] "Я ніколі не імкнулась стаць музыкантам; мяне проста, нешта кшталту таго, узялі ў гэты гурт. Мне было сумна ў гэтым маленькім, бяспечным месцы (Ёнчэпінгу). Мне спадабалася: «Афігенна, я баўлю час з вясёлымі хлопцамі».
16 чэрвеня 2001 года Персан ажанілася з амерыканскім аўтарам песень Натанам Ларсанам.
У Персан дыягнаставалі рак шыйкі маткі ў 2009 годзе, і яна прайшла хірургічнае лячэнне.
Пасля трох спроб экстракарпаральнага апладнення 30 верасня 2010 года ў ніх нарадзіўся сын Нілс. Некалькі гадоў сям’я пражывала ў Гарлеме, Нью-Ёрк, але ў 2015 годзе яны вырашылі пераехаць у Мальмё, былую базу The Cardigans. У інтэрв’ю шведскай штодзённай газеце «Dagens Nyheter» у сакавіку 2018 года Персан распавяла пра свае гады эміграцыі, вяртанне ў Швецыю і адзначыла, што вяртанне ў родную краіну з’яўляецца сямейнай справай і не адлюстроўвае жадання перазагрузіць стары гурт.[7]
Дыскаграфія
[правіць | правіць зыходнік]Студыйныя альбомы
[правіць | правіць зыходнік]| Загаловак | Падрабязнасці | Пазіцыя ў чартах | |||
|---|---|---|---|---|---|
| SWE [8] | DEN [9] | FIN[10] | UK[11] | ||
| Animal Heart |
|
2 | 14 | 19 | 120 |
Сінглы
[правіць | правіць зыходнік]- 1996: Desafinado (рэліз толькі на японскай мове)
- 2000: Theme from ’Randall & Hopkirk (Deceased), Ніна Персан і Дэвід Арнольд (№ 49 у брытанскім чарце сінглаў)[12]
- 2007: Your Love Alone Is Not Enough, Manic Street Preachers і Ніна Персан (№ 2 у брытанскім чарце сінглаў)
- 2014: Animal Heart
- 2014: Sometimes
- 2015: The Legacy (Theme Song)
- 2018: Var ligger Sverige? (разам з Томасам Обергам, Moto Boy і !Regeringen)[13]
- 2018: Ligg Lågt (разам з Томаса Обергам, Moto Boy!, Regeringen і Сельма Модер Вікінг)
Саўндтрэкі
[правіць | правіць зыходнік]- 2014: Tänk Om… Musiken Från Filmen
- 2015: What if… (Арыгінальны саўндтрэк да кінафільма «What if…»)
Супрацоўніцтва і з’яўленне саўндтрэкаў
[правіць | правіць зыходнік]| Год | Назва | Асноўны выканаўца | Альбом |
|---|---|---|---|
| 1996 | «Autumn Waltz» | Scents | Scents |
| «Desafinado» | Ніна Персан | 12 Standards | |
| 1998 | «Som Glas» | Fläskkvartetten | Jag Ger Vad Som Helst För Lite Solsken |
| «Appalachian Lullaby» | Shudder To Think | First Love, Last Rites OST | |
| «J’en Ai Marre D’être Bleu» | Матье Бугертс | J’en Ai Marre D’être Deux | |
| 1999 | «Is It Really Real?» | Натан Ларсан | I Am Not Scared (Promo) |
| «What the Hell Are You Crying For?» | Desert Blue OST | ||
| «The Bluest Eyes in Texas» | Ніна Персан | Boys Don’t Cry OST | |
| 2000 | «Theme From Randall & Hopkirk (Deceased)» | Ніна Персан | Randall and Hopkirk OST |
| «Lid» | Ray Wonder | A New Kind of Love | |
| 2001 | «Losing My Religion» | Ніна Персан і Натан Ларсан | Lad De Små Børn OST |
| «Gold Day» | Sparklehorse | It’s A Wonderful Life | |
| «Apple Bed» | |||
| «Just Because a Man Expects Me To» | Натан Ларсан | Jealous God | |
| «Exit Smiling» | Натан Ларсан і Патрык Барташ | The Château OST | |
| 2002 | «Bängen Trålar» | Soundtrack of Our Lives | Nationalsånger |
| 2003 | «Friends» | Backyard Babies | Stockholm Syndrome |
| 2004 | «Dirty Love» | Division of Laura Lee | Das Not Compute |
| «Fiction» | Натан Ларсан | FilmMusik | |
| «Le Pont De La Tristesse» (a.k.a. «Creme Fresh (Moods)») | |||
| «Miss You» | Марыт Бергман | Baby Dry Your Eyes | |
| «Outro» | |||
| «Prom Night» | Сэр Эрык Біёнд | The Beauty of Nature EP | |
| 2005 | «You Hate My Beautiful Love» | Monkeystrikes | You Hate My Beautiful Love |
| «Flyg Min Väg» | Freddie Wadling | Jag är Monstret | |
| «Aviva Pastoral» | Натан Ларсан | Palindromes OST | |
| «Lullaby (Aviva’s and Henrietta’s Theme)» | |||
| «Up on a Cloud» | |||
| «Roaring 40’s» | Хрысціян Кьельвандэр | Faya | |
| «Little Fish Theme» | Натан Ларсан | Little Fish OST | |
| 2006 | «Angel’s Fall (Sorry Angel)» | Ніна Персан | Monsieur Gainsbourg Revisited |
| «Dead Leaves and the Dirty Ground» | Om Gud Vill OST | ||
| «Itämaista Rakkautta (Oriental Love)» | |||
| «Black Winged Bird» | The Cake Sale | ||
| 2007 | «Your Love Alone Is Not Enough» | Manic Street Preachers | Send Away the Tigers |
| «Your Love Alone… (Nina Solo Acoustic)» | Your Love Alone Is Not Enough | ||
| «Vänner» | Свантэ Турэсан | Svante Thuresson och Vänner | |
| 2008 | «Land of a Thousand Dances» | Дэйв Клаўд і The Gospel of Power | Pleasure Before Business |
| «Baby You Got Me Wrong» | Фларыян Хорват | Sleepyhead | |
| «Why’d You Come in Here Looking Like That?» | Джыл Ёнсан | Music Row | |
| 2009 | «Electric Flowers» (w/ RZA) | N.A.S.A. | The Spirit of Apollo |
| «Tears from a Child’s Eye» | Мікалай Данджэр | Play | |
| «Daddy’s Gone» | Dangermouse/Sparklehorse | Dark Night of the Soul | |
| «Electraglide» | Аўрэліё Валэ | Zarte Parasiten OST | |
| «Lament Of Belles» | Натан Ларсан | Lula Magazine | |
| 2010 | «Brothers in Arms» | Джордж Вадэніус | Reconnection |
| «The Blues» | Primary 1 | Record Store Day 10 | |
| 2011 | «Cowboys and Hobos» | Натан Ларсан | My Idiot Brother OST |
| «The End of the Line» (Recorded 1997) | Ларс Быгдэн | Songs I Wrote | |
| «Jolene» | Dollykollot | Dollykollot | |
| «Daddy Was An Old Time Preacher Man» | |||
| «The Weed Had Got There First» | |||
| «Place I Love» | Натан Ларсан | Dark Horse OST | |
| 2012 | «Make Believe» | Джэймс Іха | Look to the Sky |
| «Till Next Tuesday» | |||
| «I Swung the Election» | The Citizens Band | Grab a Root and Growl | |
| 2014 | «Heat» | Brothers of End | Shakers Love |
| «Fight Song (God’s Pocket)» | Натан Ларсан | God’s Pocket OST | |
| 2015 | «Static» | Бэн Лі | A Mixtape From Ben Lee |
| 2016 | «Come Give Me Love» | Ціма Райсанен | Timo sjunger Ted |
| «Saturday» | Ніна Персан | Hello Mark Linkous — A Tribute to Sparklehorse | |
| «Dark Days» | Local Natives | Sunlit Youth | |
| 2017 | «Dead for Seconds» | Moto Boy | NEW MUSIC |
Зноскі
- ↑ Nina Persson // Internet Broadway Database — 2000. Праверана 9 кастрычніка 2017.
- ↑ Debbie Bento, Brian Pascual (4 September 2001). «CD REVIEWS: Bif Naked, System Of A Down, Zeke and many more». Chart Attack.
- ↑ https://www.imdb.com/title/tt1808207/
- ↑ Roche Lilliott, Brie. Nina Persson – "Animal Heart" Video. Sterogum (24 лістапада 2013).
- ↑ Helienne Lindvall. Nina Persson: knitting the Cardigans back together. the Guardian (26 красавіка 2012).
- 1 2 «The Cardigans Nina Persson talks w Eric Blair 2014» blairingoutshow, YouTube, 14 November 2015
- ↑ Nina Persson: Jag förstod att jag måste byta bana eller land (9 сакавіка 2018).
- ↑ Nina Persson discography. swedishcharts.com. Hung Medien.
- ↑ Nina Persson discography. danishcharts.dk. Hung Medien.
- ↑ Nina Persson discography. finnishcharts.com. Hung Medien.
- ↑ Chart Log UK: New Entries Update - 22.02.2014. ChartsPlus.
- ↑ «The Official Zobble Homepage, UK Chart Runs from 1996 to 2006». Retrieved on 27 February 2009.
- ↑ Nina Persson släpper singel på svenska(недаступная спасылка). Jönköpings-Posten. Архівавана з першакрыніцы 19 лютага 2018. Праверана 7 красавіка 2021.
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]- Інтэрв’ю « Мой горад, маё жыццё» з Нінай Персан на тэлеканале CNN, студзень 2009 года.