Нінэль Іванаўна Аладава

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Нінэль Іванаўна Аладава
Дата нараджэння 12 чэрвеня 1934(1934-06-12) (85 гадоў)
Месца нараджэння
Муж Вальмен Мікалаевіч Аладаў
Альма-матар
Месца працы
Навуковая ступень кандыдат архітэктуры (1972)
Член у
Узнагароды

Нінэль Іванаўна Ала́дава (нар. 12 чэрвеня 1934, Мінск) — беларускі архітэктар, спецыяліст у вобласці інтэр’еру і мэблі, тэарэтык і педагог. Кандыдат архітэктуры (1972). Ганаровы мэбельшчык Беларусі (2008). Дзеючы член Беларускай акадэміі архітэктуры (2004), правадзейны член Беларускага аб’яднання архітэктараў і дзеячаў будаўнічых навук (2000).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыла ў 1958 годзе БПІ. У 19581959 гадах архітэктар у інстытуце «Белдзіпрасельбуд», у 19591969 гадах працавала ў інстытуце «Белдзяржпраект» (архітэктар, старэйшы архітэктар, кіраўнік групы інстытута), дзе выканала шэраг значных праектаў для будаўніцтва ў Мінску і Мінскай вобласці. З 1969 года член Беларускага саюза архітэктараў. Аспірант пры Інстытуце будаўніцтва і архітэктуры Дзяржбуда БССР (19691972)[1].

З 1971[2] ці 1972[1] года выкладала на кафедры «Інтэр’ер і абсталяванне» Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў (старэйшы выкладчык, дацэнт (1978), загадчыца кафедрай, прафесар)[1].

Сярод яе вучняў загадчык кафедры «Інтэр’ер і абсталяванне» Міхаіл Рыгоравіч Шыкаў, дацэнты Роберт Мацвеевіч Клімін і Алег Васілевіч Крывёнак, заслужаны работнік прамысловасці Беларусі Макарэвіч, мастак Валерый Паўлавіч Чайка, протаіерэі Фёдар Поўны (настаяцель Мінскага Дома міласэрнасці) і Дзмітрый Башко (ЗША)[1].

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Аўтар шэрагу ажыццёўленых праектаў, у т.л. будынка НДІ аховы раслін у г.п. Прылукі Мінскага раёна (1960, у аўтарскім калектыве)[2], расшырэння галоўнага корпуса НАН (1965)[1], Цэнтральная дзіцячая спартшкола (1968) у Мінску, галоўны корпус санаторыя «Крыніца» ў г.п. Ждановічы Мінскага раёна (1966)[2], інтэр’еры бібліятэкі імя Леніна (1965), інтэр’еры Палаца культуры МТЗ (1985)[1].

Аўтар публікацый па архітэктуры, у т.л. кнігі «Рэкамендацыі па арганізацыі інтэр’ераў гандлёвых зал крам» (Мінск, 1971)[2].

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Лаўрэат 4-га нацыянальнага фестывалю архітэктуры (2005). Дыпламант Сусветнага трыенале ў Сафіі (2000). Узнагароджана ганаровай граматай Савета Міністраў Беларусі (2004), граматамі Міністэрстваў, грамадскіх арганізацый і БДАМ.

Сям’я[правіць | правіць зыходнік]

У шлюбе з архітэктарам Вальменам Мікалаевічам Аладавым, ад якога мае двух сыноў — Вадзіма (нар. 1965) і Андрэя (нар. 25 снежня 1958). Вадзім — мастак, працуе ў Германіі[3], Андрэй — фізік, працуе старэйшым навуковым супрацоўнікам у ФДБУН «Навукова-тэхналагічны цэнтр мікраэлектронікі і субмікронных гетэраструктур РАН»[4].

Бібліяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Аўтар больш 30 навуковых публікацый; у т.л. 8 кніг:

  • «Рекомендации по организации торговых залов магазинов». — Мн: Полымя, 1971. — 48 с:;
  • «Наша квартира». Мн. / Ростов на Дону: Мег-Феникс, 1999. —263 с.;
  • «Наша квартира». Мн/Ростов на Дону: Мег-Феникс, 2002. — 297 с.;
  • История интерьера и мебели.,Учебник для ВУЗов. — МН.: Технопринт, 2002, — 284 с.;
  • «История интерьера и мебели». Ростов на Дону: Мег-Феникс, 2004. —400 с.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Аладова Нинель Ивановна // Кто есть Кто в Республике Беларусь. Архитекторы Беларуси. / Редакционный совет: И. В. Чекалов (пред.) и др. Минск: Энциклопедикс, 2014. −140 с. ISBN 978-985-7090-29-7.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Аладова Нинель Ивановна // Архитекторы Советской Белоруссии: Биогр. справочник / Союз архитекторов БССР; Сост. В. И. Аникин и др.. — Мн.: Беларусь, 1991. — 262 с. — ISBN 5-338-00611-1.
  3. Вадим Аладов. «Люди и манекены»
  4. Потенциальная опасность освещения светодиодами для глаз детей и подростков

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Аладова Нинель Ивановна // Кто есть Кто в Республике Беларусь. Архитекторы Беларуси. / Редакционный совет: И. В. Чекалов (пред.) и др. Минск: Энциклопедикс, 2014. −140 с. ISBN 978-985-7090-29-7.
  • Аладова Нинель Ивановна // Архитекторы Советской Белоруссии: Биогр. справочник / Союз архитекторов БССР; Сост. В. И. Аникин и др.. — Мн.: Беларусь, 1991. — 262 с. — ISBN 5-338-00611-1.