Олаф (кароль Швецыі)
| Олаф Шатконунг | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| шведск.: Olof Skötkonung | |||||||
| Срэбрнік Олафа Шатконунга, адчаканеная ў Сігтуне. | |||||||
|
| |||||||
|
|||||||
| Папярэднік | Эрык VI Пераможца | ||||||
| Пераемнік | Анунд Якаб | ||||||
|
|
|||||||
| Нараджэнне | 980 | ||||||
| Смерць | 1022[1][2] | ||||||
| Месца пахавання | |||||||
| Род | Мунсё[d] | ||||||
| Бацька | Эрык Пераможца[4][5] | ||||||
| Маці | Сігрыд Гордая[4][5] | ||||||
| Жонка | Астрыд Мекленбургская + Эдла вендская | ||||||
| Дзеці | Эймунд Стары[6], Інгігерда[7][8][…], Астрыд Олафсдоцір[d][5], Анунд Якаб[9] і Holmfrid of Sweden[d] | ||||||
| Грамадзянства | |||||||
| Веравызнанне | Сінкрэтызм | ||||||
| Бітвы | |||||||
Олаф Шатконунг (980 — 1022) — сын Эрыка Пераможцы, караля Швецыі. Першы шведскі хрысціянскі кароль.
Стаў каралём, яшчэ падчас жыцця свайго бацькі ў 990 г., быў першым з каралёў, які правіў Швецыяй і Гатландыяй. Олаф узмацніў і заканадаўча аформіў права ў сваёй краіне. Пад кіраўніцтвам Олафа пачалася чаканка шведскіх манет.
На пачатку свайго валадарыня заключыў саюз з дацкім каралём Свенам Вілабародым, у тым самым годзе адбылася бітва з нарвежскім каралём Олавам І, па выніках якой Нарвегія была раздзелена на дзве часткі паміж Даніяй і Швецыяй, Олафу Шатконунгу дасталіся цэнтральныя рэгіёны.
Олаф прыняў хрысціянства па заходняму абраду, што паслужыла хрышчэнню ўсёй Швецыі.
Шлюб і дзеці
[правіць | правіць зыходнік]Меў шлюб з Астрыдай Абудрыцкай, ад якога нарадзіліся:
Дзеці, якія нарадзіліся не ў шлюбе з Астрыдай:
Зноскі
- ↑ Lundy D. R. Olof Skötkonung, King of Sweden // The Peerage Праверана 9 кастрычніка 2017.
- ↑ Olaf I de Suècia // Gran Enciclopèdia Catalana — Grup Enciclopèdia, 1968.
- ↑ Find a Grave — 1996.
- ↑ а б Olof "skötkonung" Праверана 5 снежня 2017.
- ↑ а б в Kindred Britain
- ↑ Lundy D. R. The Peerage
- ↑ Анна // Русский биографический словарь — СПб.: 1900. — Т. 2. — С. 155.
- ↑ Анна, святые русские // Энциклопедический словарь / под ред. И. Е. Андреевский — СПб.: Брокгауз — Ефрон, 1890. — Т. Ia. — С. 791–792.
- ↑ Anund Jakob Праверана 5 снежня 2017.