Олаф I, кароль Даніі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Олаф I, кароль Даніі
Oluf hunger.jpg
 
Дзейнасць: палітык
Веравызнанне: хрысціянства
Нараджэнне: каля 1050[1]
Смерць: 12 жніўня 1095[1]
Дынастыя: Дынастыя Эстрыдсенаў
Бацька: Свен II Эстрыдсен
Жонка: Інгігерд Харальдсдоцір[d]

Шаблон:Estridsen1 Олаф I Голад (дацк.: Oluf 1. Hunger; 1050? — 18 жніўня 1095) — кароль Даніі. Адзін з сыноў караля Свена II Эстрыдсена, пасля смерці свайго брата Кнуда быў абраны каралём нягледзячы на тое, што ў той момант знаходзіўся ў закладніках у графа Фландрыі Роберта I. Аднак Олафа неўзабаве абмянялі на яго малодшага брата Нільса, і ён вярнуўся ў Данію. Ажаніўся за Інгігерд Харальдсдацір, дачцы караля Нарвегіі Харальда Хардродэ і Лізаветы Яраслаўны (Ellisif Jaroslavna).

Мянушку «Голад» Олаф атрымаў з-за неўраджая на працягу некалькіх гадоў, які быў успрыняты як Божая кара за забойства папярэдняга караля, тым больш Олаф разам з братамі Эрыкам і Нільсам першапачаткова належалі да партыі, апазіцыйнай каралю Кнуду. Олаф памёр 18 жніўня 1095 пры дзіўных акалічнасцях; з апісання Саксона Граматыка можна выказаць здагадку, што ён прынёс сябе ў ахвяру для адкуплення грахоў Даніі.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]


  1. 1,0 1,1 Record #1020595817 // Общий нормативный контроль — 2012—2016.