Оракская мова
| Оракская мова | |
|---|---|
| Саманазва | ујилта кэсэни |
| Краіны | Расія |
| Рэгіёны | Сахалін |
| Агульная колькасць носьбітаў | 50 чал. |
| Статус | на мяжы знікнення[d][1] |
| Класіфікацыя | |
| Катэгорыя | Мовы Еўразіі |
|
|
| Пісьменнасць | кірыліца |
| Моўныя коды | |
| ISO 639-1 | — |
| ISO 639-2 | — |
| ISO 639-3 | oaa |
| WALS | ork |
| Atlas of the World’s Languages in Danger | 493 |
| Ethnologue | oaa |
| Linguasphere | 44-CAA-ef |
| ELCat | 3043 |
| IETF | oaa |
| Glottolog | orok1265 |
Оракская мова (саманазва: ујилта кэсэни[2]) — мова оракаў — карэннага малалікага народа Сахаліна. Адносіцца да тунгуса-маньчжурская моўнай сям’і. У 2010 годзе заставалася толькі 50 носьбітаў мовы, 47 з іх пражывалі ў Расіі[3].
Захаванне і адраджэнне
[правіць | правіць зыходнік]Нягледзячы на вельмі нізкую колькасць паўнавартасных носьбітаў мовы, існуе рух за яе рэвіталізацыю. Пры падтрымцы рэгіянальных уладаў і нафтаздабываючых кампаній, якія працуюць у традыцыйным арэале рассялення оракаў, па-оракску выдаюцца дзіцячыя кнігі, у сяле Вал адкрытыя факультатыўныя курсы роднай мовы пры школе.
 | Для паляпшэння артыкула пажадана |
Зноскі
- ↑ UNESCO Atlas of the World's Languages in Danger — Арганізацыя ААН па пытаннях адукацыі, навукі і культуры. Праверана 24 чэрвеня 2018.
- ↑ Озолиня Л. В., Федяева И. Я. Орокско-русский и русско-орокский словарь. Южно-Сахалинск: Сахалин. кн. изд-во, 2003. С. 172. (руск.)
- ↑ Звесткі на 2010 г. паводле Ethnologue (англ.)
| Федэральная мова | |
|---|---|
| Мовы суб’ектаў федэрацыі |
|
| Мовы з афіцыйным статусам | |
1 — адны з афіцыйных у самаабвешчанай Рэспубліцы Крым, дэ-факта існай у выніку анексіі тэрыторыі Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны Расіяй | |
Слоўнікі і энцыклапедыі | |
|---|---|
| Нарматыўны кантроль |
