Павіян анубіс[1] (Papio anubis) — від прыматаў сямейства малпавых (Cercopithecidae). Відавая назва дадзена за знешняе падабенства малпаў з выявамі старажытнаегіпецкага бога Анубіса, якога часта малявалі з сабачай галавой. Раней разам з мядзведжым і гвінейскім павіянамі лічыўся разнавіднасцю бабуінаў.
Поўсць у анубісаў шэра-аліўкавага колеру, у самцоў на плячах і верхняй частцы спіны — грыва. Выцягнутая мыска безвалосая і афарбаваная ў чорны колер. Лысай і афарбаванай у чорны колер з’яўляюцца і ягадзіцы. Дасягаюць даўжыні ад 48 да 76 см, даўжыня хваста — ад 38 да 58 см. У пачатку хвост накіраваны ўверх, яго канцавая частка выгінаецца ўніз. Як ва ўсіх павіянаў, у гэтага віду назіраецца моцны палавы дымарфізм адносна памераў. Самцы важаць да 25 кг і значна масіўнейшыя за самак, вага якіх складае каля 15 кг. У самцоў таксама буйнейшыя іклы.
Арэал анубісаў самы буйны з арэалаў павіянаў і ахоплівае большую частку Цэнтральнай Афрыкі — распасціраецца ад Малі да Эфіопіі, а на поўдні даходзіць да Танзаніі. Як усе павіяны, анубісы засяляюць пераважна саванны, аднак сустракаюцца часам і ў лясах і іншых сферах пасялення.
