Пагоня (ваенная павіннасць)
Паго́ня — ваенная павіннасць у Вялікім Княстве Літоўскім[1].
Гісторыя і сутнасць
[правіць | правіць зыходнік]Упершыню згадана каралём Уладзіславам Ягайлам у прывілеі ад 20 лютага 1387 года для баярства Вялікага Княства Літоўскага[1]:
У тым выпадку, калі прыйдзецца пераследаваць ворагаў, непрыяцеляў нашых, якія б збягалі з нашай літоўскай зямлі, то дзеля гэтага роду пераследавання, якое па-народнаму завецца пагоняй, абавязаны адпраўляцца не толькі рыцары, але і кожны мужчына, якога б ён ні быў паходжання або стану, толькі б ён быў здольны насіць зброю.
У лацінскім тэксце акта слова «пагоня» прыведзена ў форме «pogonia», што сведчыць пра існаванне гэтай павіннасці на славянскіх землях ВКЛ[1].
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ а б в Беларуская энцыклапедыя 2000, с. 479.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Пагоня // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 11: Мугір — Паліклініка / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 2000. — Т. 11. — С. 479. — 560 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0188-5 (т. 11).