Падзолістыя глебы

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Профіль падзолістай глебы

Падзолістыя глебы развіваюцца пад хвойнымі лясамі і мховай расліннасцю. Вельмі нязначныя рэшткі раслін у працэсе распаду ўтвараюць вельмі кіслыя арганічныя злучэнні. Ападзоліванне глебаў пачынаецца з самых верхніх гарызонтаў і выразна прасочваецца непасрэдна пад лясным подсцілам (ападам), што і абумоўлівае адсутнасць у іх профілі развітога перагнойнага гарызонту. Ніжэй падзолістага гарызонту размяшчаецца ілювіяльны гарызонт, узбагачаны жалезам і алюмініем. Падзолістыя глебы маюць кіслую рэакцыю, нізкае ўтрыманне гумусу (менш за 1 %) і характарызуюцца ў цэлым нізкай урадлівасцю. Пры раскрыцці яны лёгка пераўтвараюцца ў ветравейныя пяскі.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Каропа Г. Н. Физическая география Беларуси: курс лекций — Гомель: ГГУ им. Ф.Скорины, 2004. – 107 с.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]