Палац княгіні Любіцы

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці

Каардынаты: 44° пн. ш. 20° у. д. / 44.81708° пн. ш. 20.45232° у. д. (G) (O) (Я)

Конак княгіні Любіцы

Палац княгіні Любіцы (сербск.: Конак кнегиње Љубице) — былая рэзідэнцыя жонкі князя Mілаша Абрэнавіча княгіні Любіцы і яе сыноў плошчай 1400 м2.[1] Знаходзіцца ў цэнтры Бялграда на вуліцы Князя Сіма Маркавіча, д.8.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Будынак пабудаваны ў якасці афіцыйнай княжацкай рэзідэнцыі ў 18291830 гадах пад кіраўніцтвам архітэктара Хаджы-Ніколы Жыўкавіча, піянера сербскай архітэктуры. Дом — тыповы прадстаўнік гарадской архітэктуры першай паловы XIX стагоддзя і адносіцца да сербска-балканскага стылю.

З прыходам да ўлады Аляксандра Карагеоргіевіча ў 1842 годзе будынак спачатку служыла ліцэем, а затым касацыйным і апеляцыйным судом, мастацкім музеем, царкоўным музеем, домам для састарэлых, інстытутам па ахове помнікаў культуры Сербіі і ў наш час з'яўляецца часткай Музея горада, дзе праводзяцца выстаўкі. У сутарэннях палаца ёсць вялікая скляпеністая зала, дзе Нацыянальны музей таксама арганізуе выстаўкі. Пастаянную экспазіцыю ў Палацы складае арыгінальная мэбля, выкананая ў балканскіх і іншых стылях таго часу (класіцызм, бідэрмаер, неабарока).

Традыцыйныя элементы архітэктуры максімальна выяўляюцца ва ўнутранай арганізацыі прасторы першага паверху, а таксама канструкцыі даху з выступаючым карнізамі, пакрытымі дахоўкай. Да 1842 года ў ім жылі члены княжацкай сям'і, пасля чаго ён неаднаразова змяняў сваё прызначэнне і гаспадароў. У перыяд 19721979 гады ў ім праводзіліся рэстаўрацыйныя працы. Рэстаўрацыя фасада і рэканструкцыя агародж вялася з 2003 па 2004 год.

Зноскі

  1. Konak kneginje Ljubice. 22/11/2010 - politika.sr (серб.) 

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Commons

Шаблон:Славутасці Бялграда