Перайсці да зместу

Пальміра Тальяці

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Пальміра Тальяці
італ.: Palmiro Togliatti
міністр юстыцыі Каралеўства Італія[d]
21 чэрвеня 1945 — 13 чэрвеня 1946
Папярэднік Umberto Tupini[d]
minister without portfolio of the Kingdom of Italy[d]
22 красавіка 1944 — 12 снежня 1944
Vicepresident of the Council of Ministers of the Kingdom of Italy[d]
12 снежня 1944 — 21 чэрвеня 1945
генеральны сакратар
1927 — 1934
дэпутат Устаноўчага сходу Італіі[d]
18 чэрвеня 1946 — 31 студзеня 1948
дэпутат Палаты дэпутатаў Італіі[d]
8 мая 1948 — 24 чэрвеня 1953
дэпутат Палаты дэпутатаў Італіі[d]
15 чэрвеня 1953 — 11 чэрвеня 1958
дэпутат Палаты дэпутатаў Італіі[d]
3 чэрвеня 1958 — 15 мая 1963
дэпутат Палаты дэпутатаў Італіі[d]
7 мая 1963 — 21 жніўня 1964

Нараджэнне 26 сакавіка 1893(1893-03-26)[1][2][…]
Смерць 21 жніўня 1964(1964-08-21)[3][1][…] (71 год)
Месца пахавання
Імя пры нараджэнні італ.: Palmiro Michele Nicola Togliatti
Бацька Antonio Togliatti[d]
Жонка Rita Montagnana[d][6]
Дзеці Aldo Togliatti[d] і Marisa Malagodi[d][7]
Грамадзянства
Веравызнанне атэізм
Партыя
Адукацыя
Дзейнасць камунізм
Аўтограф Выява аўтографа
Род войскаў Інтэнацыянальныя брыгады
Званне master corporal[d]
Бітвы
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы
Лагатып Вікікрыніц Творы ў Вікікрыніцах

Пальміра Мікеле Нікола Тальяці (італ.: Palmiro Michele Nicola Togliatti; 26 сакавіка 1893, Генуя — 21 жніўня 1964, Гурзуф, Украінская ССР, СССР) — генеральны сакратар Італьянскай камуністычнай партыі.

Яго намеснікамі былі Луіджы Лонга і П’етра Сек’я.

Пад кіраваннем Тальяці кампартыя Італіі стала самай буйной партыяй у Італіі і самай вялікай некіруючай камуністычнай партыяй у Еўропе. Партыя была ва ўладзе ў многіх муніцыпалітэтах і мела вялікі ўплыў у грамадстве.

Тальяці паслядоўна выступаў за дружбу з Савецкім Саюзам. У жніўні 1964 года Тальяці знаходзіўся на адпачынку і лячэнні ў Крыме. У час наведвання дзіцячага лагера «Артэк» страціў прытомнасць і неўзабаве, 21 жніўня, памёр. Труну з целам Тальяці ў Італію суправаджала савецкая партыйная дэлегацыя на чале з Леанідам Брэжневым, які ўжо праз два месяцы стаў на чале КПСС і дзяржавы.

Паштовая марка СССР
  1. 1 2 Palmiro Togliatti // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. ↑ Palmiro Togliatti // Brockhaus Enzyklopädie — F.A. Brockhaus, 1796. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. 1 2 Тольятти Пальмиро // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.
  4. 1 2 Andreucci F. TOGLIATTI, Palmiro // Dizionario Biografico degli Italiani — Roma: Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 2019. — Vol. 95. Праверана 20 мая 2021.
  5. ↑ Find a Grave — 1996.
  6. ↑ Enciclopedia delle donne
  7. ↑ https://www.corriere.it/sette/politica/20_novembre_06/marisa-malagoli-togliatti-zio-palmiro-che-risolveva-cruciverba-61e8d626-1f57-11eb-a173-71e667bc7224.shtml
  8. 1 2 3 Эрколи, Пальмиро // Малая советская энциклопедия / под ред. Н. Л. Мещеряков — 2 — Советская энциклопедия, 1936.
  • Талья́ці Пальміра // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 15: Следавікі — Трыо / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 2002. — Т. 15. — С. 410. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0251-2 (т. 15).
  • Толья́тти Пальмиро / Дорофеев С. И. // Т. 26. Тихоходки — Ульяново. — М. : Советская энциклопедия, 1977. — С. 58—59. — (Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред. А. М. Прохоров; 1969—1978). (руск.)
  • Комолова Н. П. Пальмиро Тольятти : Очерк жизни и деятельности / Н. П. Комолова, Г. С. Филатов. — Москва : Политиздат, 1983. — 222 с. : 6 л. ил.; 20 см. (руск.)