Партулак

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Партулак
P villosa.jpg
Portulaca villosa
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Portulaca

Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на Вікісховішчы
ITIS  20418
NCBI  3582
EOL  61542
IPNI  325899-2

Партулак[3], або Дандур (Portuláca) — род раслін сямейства партулакавыя (Portulacaceae). Існуе больш за 100 (па іншых звестках, каля 200) відаў.

Сучасная навуковая назва расліны дадзена з-за спосабу раскрыцця насеннай каробачкі, паходзіць ад лац.: portula — веснічкі.

Арэал[правіць | правіць зыходнік]

Пашыраны ў трапічных, субтрапічных і часткова ва ўмераных паясах. На Беларусі ў дзікай прыродзе сустракаецца партулак агародны (Portulaca oleracea) — амаль касмапалітнае пустазелле. Трапляецца на палях, засмечаных месцах, уздоўж дарог. У Цэнтральным батанічным садзе АН Беларусі інтрадукаваны партулак буйнакветны (Portulaca grandiflora).

Апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Адна- ці шматгадовая мясістая травяністая расліна, вышынёй 10-30 см. Корань верацянопадобны, галінасты. Сцябло сакавітае, дудчатае, разгалінаванае. Лісцінкі зялёныя, сакавітыя, авальныя, нагадваюць пляскатыя яйкі, чаргаваныя, сядзячыя. Квітнее з чэрвеня па верасень. Кветкі пераважна дробныя, адзіночныя або ў пазушных пучках, двухполыя, белыя, жоўтыя, часам цёмна-карычневыя, размешчаны па дзве-тры ля разгалінавання сцябла. Плод — каробачка.

Ужыванне[правіць | правіць зыходнік]

Аднагадовы партулак агародны (Portulaca oleracea) ўжываецца ў ежу як салата.

Харчовая, лекавая і дэкаратыўная расліна.

Зноскі

  1. Ужываецца таксама назва Пакрытанасенныя.
  2. Пра ўмоўнасць аднясення апісанай у гэтым артыкуле групы раслін да класа двухдольных гл. артыкул «Двухдольныя».
  3. Киселевский А. И. Латино-русско-белорусский ботанический словарь.. — Минск: «Наука и техника», 1967. — С. 103. — 160 с. — 2 350 экз.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.12: Палікрат — Праметэй / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2001. — 560 с.: іл.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]