Партулак агародны

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Партулак агародны
Starr 080602-5375 Portulaca oleracea.jpg
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Portulaca oleracea L., 1753

Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на Вікісховішчы
ITIS  20422
NCBI  46147
EOL  587111
GRIN  t:29453
IPNI  323270-2
TPL  kew-2566490

Партулак агародны[3], Партулак звычайны (Portulaca oleracea) — аднагадовая травяністая расліна.

Хімічны склад[правіць | правіць зыходнік]

Маладое лісце мае 2,2 % азоцістых рэчываў, 2,1 % безазоцістых экстрактыўных рэчываў, 0,4 % алею; багатае вітамінамі А і С.

У культуры[правіць | правіць зыходнік]

Партулак малапатрабавальны да глебавых умоў. Размнажаецца насеннем. Сеюць у прагрэтую глебу радамі з міжрадкоўямі 45 см, на глыбіню 0,5—1 см. Усходы прарэджваюць на адлегласць 12—15 см. Пры ўборцы расліну зразаюць амаль цалкам.

Значэнне і выкарыстанне[правіць | правіць зыходнік]

Трапляецца на палях, засмечаных месцах, уздоўж дарог як пустазелле. Вырошчваецца ў культуры.

Маладое сакавітае лісце і парасткі партулаку спажываюць у салатах і супах. Яны ўзбуджаюць апетыт, праганяюць смагу, павышаюць тонус, іх рэкамендуюць пры захворваннях печані. Зеляніну марынуюць і выкарыстоўваюць як прыправу для мясных страў. Для сяўбы прыдатныя сарты Зялёны, Жоўты і Залаціста-жоўты.

Зноскі

  1. Ужываецца таксама назва Пакрытанасенныя.
  2. Пра ўмоўнасць аднясення апісанай у гэтым артыкуле групы раслін да класа двухдольных гл. артыкул «Двухдольныя».
  3. Киселевский А. И. Латино-русско-белорусский ботанический словарь.. — Минск: «Наука и техника», 1967. — С. 103. — 160 с. — 2 350 экз.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Энцыклапедыя сельскага гаспадара. — Мн.: БелЭн, 1993.