Пасажырскі цягнік

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

Пасажырскі цягнікцягнік, які складаецца з пасажырскіх вагонаў і служыць для перавозкі людзей і багажу. Нягледзячы на назвы, пасажырскія цягнікі таксама могуць перавозіць і грузы. Так згодна з ПТЭ савецкіх і расійскіх чыгунак, пасажырскі цягнік можа перавозіць і пошту. Найбольшае распаўсюджванне пасажырскія цягнікі атрымалі ва ўнутрыгарадскіх (трамвай, метрапалітэн) і прыгарадных перавозках. У шэрагу краін цягніка займаюць значны аб'ём у міжгародніх пасажырскіх перавозках.

З'яўленне пасажырскіх цягнікоў[правіць | правіць зыходнік]

Пасажырскія цягнікі на чыгунцы Ліверпуль — Манчэстэр

Практычна першым, хто прычапіў да лакаматыву пасажырскі вагон, быў Рычард Трэвітык на створаным ім жа атракцыёне «Злаві мяне, хто зможа». Аднак першы пасажырскі цягнік адправіўся 15 верасня 1830 года з Ліверпуля па толькі што якая адкрылася магістралі Ліверпуль — Манчэстэр. Публіка хутка ацаніла магчымасці гэтага віду транспарту, які да таго ж у сярэдзіне XIX стагоддзя быў быстрейшим, у сувязі з чым пасажырскія цягнікі атрымалі дастатковую распаўсюджванне. У Расійскай імперыі курсіраванне пасажырскіх цягнікоў пачалося ў 1837 годзе па Царскасельскай чыгунке.

Класіфікацыя[правіць | правіць зыходнік]

Класіфікацыя пасажырскіх цягнікоў досыць разнастайная. У тым ліку, пасажырскія цягнікі чыгунак падзяляюць паводе адлегласцяў (прыгарадныя, мясцовыя, далёкія), хуткасцям (хуткія, хуткасныя і высакахуткасныя), частаце зносін (разавыя, летнія, круглагадовыя). Таксама пасажырскія цягнікі могуць адрознівацца паволле тыпа вагонаў (напрыклад, людскі цягнік, калі людзей перавозяць у грузавых вагонах, таксама адносяць да пасажырскіх) і характары грузу (паштова-багажныя, грузапасажырскія, турысцка-экскурсійныя).

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Железнодорожный транспорт: Энциклопедия / Гл. ред. Н. С. Конарев. — М.: Большая Российская энциклопедия, 1994. — С. 291—293. — ISBN 5-85270-115-7.