Пастаянная Рыдберга

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці

Пастаянная Рыдберга — велічыня, уведзеная Рыдбергам, якая ўваходзіць ва ўраўненне для ўзроўняў энергіі і спектральных ліній.

Пастаянная Рыдберга пазначаецца як . Гэтая пастаянная была ўведзена Йаганесам Робертам Рыдбергам ў 1890 пры вывучэнні спектраў выпраменьвання атамаў.

Калі лічыць масу ядра атама бясконца вялікай ў параўнанні з масай электрона (г.зн. лічыць, што ядро ​​нерухомае), то пастаянная Рыдберга для частаты ў Гц будзе вызначацца як

у сістэме СГС, дзе і  — маса і зарад электрона,  — скорасць святла, а  — пастаянная Дзірака.

Лікавае значэнне канстанты, рэкамендаванае CODATA ў 2010 годзе, складае[1]:

= 109737,31568539 см−1

В СІ для частаты в Гц:

дзе  — каэфіцыент з закона Кулона. Лікавае значэнне [2]:

с−1

Пры ўліку руху ядра маса электрона замяняецца прыведзенай масай электрона і ядра і тады:

дзе  — маса ядра атама.

Пастаянная Рыдберга ўваходзіць у агульны закон для спектральных частот наступным чынам

дзе  — хвалевы лік, гэта адваротная даўжыня хвалі ці лік даўжынь хваль, якія ўкладаюцца на 1 см, Z — парадкавы нумар атама.

см−1.

Адпаведна, выконваецца

Для лёгкіх атамаў пастаянная Рыдберга мае наступныя значэнні:

Звычайна, калі кажуць пра пастаянную Рыдберга, маюць на ўвазе пастаянную, вылічаную пры нерухомым ядры. Выкарыстоўваецца таксама пастаянная, званая проста Рыдберг, якая абазначаецца

, дзе  — бораўскі радыус.

Лікавае значэнне [3][4]:

эВ = Дж

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Rydberg constant // 2010 CODATA recommended values
  2. Rydberg constant times c in Hz // 2010 CODATA recommended values
  3. Rydberg constant times hc in eV // 2010 CODATA recommended values
  4. Rydberg constant times hc in J // 2010 CODATA recommended values

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Шпольский Э. В. Атомная физика. Том1 — М.: Наука, 1974.
  • Борн М. Атомная физика. — М.: Мир, 1970.
  • Савельев И. В. Курс общей физики. Книга 5. Квантовая оптика. Атомная физика. Физика твердого тела. Физика атомного ядра и элементарных частиц. — М.: АСТ, Астрель, 2003.